সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ।

আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ। 

"দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা 

হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা 

গহনা বুলি ধাতু কিনিছা 

কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা


পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা 

ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ 

অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব 

কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..."

চিনেমাৰ গীত। 

চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ। 

জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) --

"বিষুৱ ৰেখা

নাপাওঁ দেখা

ভৰিৰ তলত

দুখন ধৰা

এখন আকাশ

আকাশ ফালি

মেঘৰ বিবাদ…

মোৰ ভগা খিৰিকী

পোহৰ দিয়া খিৰিকী

মোৰ ভগা খিৰিকী

দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী)

পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল "চৰিত্ৰ"টোৰ মনৰ যুঁজৰ (বা "চৰিত্ৰ"টোৰ মনৰ মাজত থকা দুটা ৰূপৰ কথোপকথন) "গীতি-চিত্ৰ"। সম্ভৱতঃ এই চৰিত্ৰটোৱে হ'ব চিনেমা খনৰ কাহিনী-ৰেখাৰ মূল বিন্দু! 

(--সংগীত পৰিচালকে ৰূপালী-গল্পটো মনত ৰাখি কণ্ঠস্বৰৰ ভিন্নতা, "সুৰ-সংগীত" প্ৰয়োগত গুৰুত্ব দিছে। ঊষা উত্থুপৰ "বিশেষ কণ্ঠস্বৰ"ত পাশ্চাত্য সংগীতাৱলীৰ প্ৰভাৱত গঢ় লোৱা সুৰৰ বিপৰীতে অনিন্দিতাৰ কণ্ঠত "ভাৰতীয় সুৰ" প্ৰয়োগ কৰিছে। এনে ধৰণৰ সংগীত কেন্দ্ৰিক চিনে-চিন্তা কম দেখা যায়। 

এই খিনিতে উল্লেখ কৰিব পাৰি "অপৰূপা", "বনানি", "পাপৰি"ৰ দৰে এই ৰূপালী গল্পটোতও জাহ্নু বৰুৱাই "নাৰী-মনৰ ছবি" পৰ্দালৈ আনিব!) 

--মূল চৰিত্ৰটো নিৰ্মাণ কৰিছে অমৃতা গগৈক লৈ। (আন কেইটামান চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে জয় কাশ্যপ, অমৃতা গগৈ, অজু বৰুৱা, সুকন্যা ৰাজগুৰু, ড° অৰূপ বৰঠাকুৰ, উজ্জ্বল বাজখোৱা, ময়ুখ শৰ্মা, দীপচন লাল বৰুৱা, ড° নাৰায়ণ শর্মা আদিক লৈ। --অজু জাহ্নু বৰুৱাৰ পুত্ৰ।) 

--চিনেমা খনত দুটা গীত ব্যৱহাৰ কৰিছে। আনটো গীতৰ কথা ৰীতা বৰুৱা দাসৰ, সুৰ-সংগীত নীলোৎপল বৰাৰ, কণ্ঠ গীতালি দত্ত আৰু শিশুশিল্পী অস্মিতা। 

--চিনেমা খনৰ চিত্রগ্রহণত সুমন দুৱৰাৰ, ছাউণ্ড ডিজাইন আৰু মিক্সিং অমৃত প্রীতম আৰু দেৱজিৎ চাংমাইৰ। কাহিনী, চিত্রনাট্য, সংলাপ আৰু সম্পাদনাত হিউ এন বৰুৱা। সহযোগী (সম্পাদনাত) মৃন্ময়। সহকাৰী (পৰিচালনাত) ৰোনাল্ড হুছেইন আৰু পৰিস্মিতা। প্রডাকশ্যন ডিজাইনত গায়ত্রী বৰুৱা। কার্যবাহী প্রযোজনাত মানস দাস। কষ্টিউম ডিজাইন মীনাক্ষি ঢেকিয়াল ফুকনৰ। ৰূপসজ্জাত অৰূপ দাস।

--চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিব ২০২৬ বৰ্ষৰ প্ৰথম মাহত। ২ জানুৱাৰীত।

--উৎপল মেনা

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...