সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

চিনেচিন্তা

সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগ, অসম । ১৯৮৭ চনত স্থাপিত অসম চৰকাৰৰ স্বতন্ত্ৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগ । -- এই বিভাগটোৰ কাম ? অসমৰ  সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰসাৰৰ  স্বাৰ্থত  কাম কৰা । বৰ্তমান   সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়, সংগ্ৰহালয় সঞ্চলকালয়, পুৰাতাত্বিক সঞ্চলকালয়, পুথিভঁৰাল সঞ্চালকালয়, জ্যোতি চিত্ৰবন ছোচাইটি,  অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগম পৰিসীমিত আৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ছোচাইটিয়  এই বিভাগটোৰ হৈ কাম কৰি আছে । কৰি আছে বুলি কোৱা হয় । আমাৰ প্ৰশ্ন  --  এই বিভাগ কেইটাৰ দ্বাৰা  নৃগোষ্ঠীয় ,  সংগীত, নৃত্য, নাটক,  চিনেমা ইত্যাদিৰ উত্তৰণ - সংৰক্ষনৰ  কাম  যিমান হোৱা উচিৎ , হব লাগে , হয় নে ? -- হৈছে নে? 

আমাৰ প্ৰশ্ন যদি  চিনেমা কেন্দ্ৰিক হয় ! অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ ( বিত্ত আৰু উন্নয়ন ) নিগমে ব্যবসায়িক দিশত অসফল কেইখন মান অসমীয়া চিনেমা নিৰ্মাণ বা নিৰ্মাণত নিশ্চয় সহায় কৰিছে ! ' স্থানীয় বজাৰত অসফল এই চিনেমা কেইখনৰ  দেশ - বিদেশৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত গুৰুত্ব বা স্থান কি বুলি প্ৰশ্ন কৰিলেও উৎসাহ অনুভৱ কৰিব নোৱাৰা উত্তৰহে পোৱা যাব । এটা দিশ আমি আনুভৱ কৰি আহিছো --  ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ ( বিত্ত আৰু উন্নয়ন ) নিগমে নিৰ্মাণ কৰা ( নিষিদ্ধ নদী , বান্ধোন , সাত নম্বৰৰ সন্ধানত ) আৰু সহঃ প্ৰযোজকৰ সৈতে নিৰ্মাণ কৰা ( পানী , টি আৰ পি আৰু ... , ৰাগ , দিখৌ বনত পলাশ , শৃংখল , তুমি আহিবা নে , সোণাৰ বৰণ পাখি  ) চিনেমা  কেইখনৰ ' বজাৰ ব্যবস্থা ' ( স্থানীয় বজাৰ , মহোৎসৱ বজাৰ ) সু পৰিকল্পিত নহয় । ফলত স্বভিবিকতে মনলৈ প্ৰশ্ন আহে -- ' ৰাইজৰ টকা'ৰে এই চিনেমা কেইখন নিৰ্মাণ কৰা হ'ল কিয় ? ( ' ৰাইজৰ টকা'ৰে নিৰ্মাণ হোৱা চিনেমা কেইখন 'ৰাইজ 'ৰ ওচৰলৈ নযোৱটো নিঃসন্দেহে পৰিতাপৰ বিষয় । -- ' ৰাইজ 'ৰ ওচৰলৈ নিব কেনেকৈ ! এয়াও এক প্ৰশ্ন । -- এই শিতানত পূৰ্বে লিখিছিলো ' গ্ৰাম্য চলচ্চিত্ৰ উৎসৱ 'ৰে নিব পৰা যায় । )

এই খিনিতে মনলৈ আহিছে ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই আমাৰ ( নাট্যকাৰ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ , সাংবাদিক অনুপম চক্ৰৱৰ্তী আৰু মোৰ । আজি কায়িক ভাবে ছাৰ নাই , আমাৰ মাজত নাট্যকাৰ মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰো নাই , কথা খিনিৰ গুৰুত্ব নিশ্চয় আছে । ) প্ৰশ্নৰ উত্তৰত কোৱা মিনি চিত্ৰগৃহ কেন্দ্ৰীক কথা । শইকীয়া ছাৰে কৈছিল -- "  আজি বহু বজৰ ধৰি এটা কথা মই কৈ আছোঁ -- আমাক এশটা চিনেমা হল লাগে । এই সৰু চিনেমা হল কেইটা তিনিশমান মানুহ বহিব পৰা হ'লেই হ'ব ।   আজি ডাঙৰ চিনেমা হল এটাত য'ত বাৰশ মানুহ বহে তাত তিনিশমান মানুহ বহিলে পিছদিনা মালিকে মানুহ নাই বুলি কৈ চিনেমা খন তুলি দিব খোজে । সেই তিনিশ আশন থকা হলটোত যেতিয়া দুশ মানুহো বহি থাকে তেতিয়া দেখাত কিন্তু পূৰ্ণ যেনেই লাগিব । গতিকে বিভিন্ন ঠাইত এশ সৰু সৰু চিনেমা  হল লাগে আৰু এনে এটা বন্দবস্ত হ'ব লাগে   তেওলোকে অসমীয়া ছবি দেখুৱাবই লাগিব । আৰু এই চিনেমা হলবোৰ কমিটিয়ে সকলো ঠাইতে একে আৰ্হিত গঢ়ি তুলিব লাগিব । এই চিনেমা হলবোৰ বজাৰৰ দৰে নহৈ মন্দিৰৰ দৰেওতো হব পাৰে -- তাত লাইব্ৰেৰী এটাও থাকিব পাৰে  ! সাহিত্য সভাৰ  মিটিং হ'ব পাৰে ! টাউন কমিটিৰ মিটিং এখনো হব পাৰে ! মুঠতে এটা সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ হিচাপে এই ছবিঘৰ বোৰ হব লাগে । ... ইয়াৰ পৰা চৰকাৰৰ ৰাজহো আহিব । মই ক'লো নহয় -- তোমালোকে পুৱা সাহিত্য সভাৰ বাবে ছবিঘৰটো ভাৰা দিয়া , আবেলি সময়ত ছবি দেখুওৱা ।...  সমস্যাটো তেনেধৰণে শেষ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে । " -- সেই বিশেষ দিনটোত ছাৰে আমাক কৈছিল , ছাৰে কোৱা ধৰণে  সেই সময়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ আগ্ৰহত " ব্লু - প্ৰিণ্ট " এখন সাজু কৰি দিছিল , নিৰ্দিষ্ট বিভাগটোক । হয়তো এতিয়াও সেই " ব্লু - প্ৰিণ্ট " খন নিৰ্দিষ্ট বিভাগটোৰ ফাইলৰ চেপাত পৰি আছে । যদি বৰ্তমানৰ সাংস্কৃতিকমন্ত্রী বিমল বৰাই " ব্লু - প্ৰিণ্ট " খন উদ্ধাৰ কৰি মিনি চিত্ৰগৃহ প্ৰসঙ্গত চিন্তা ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ছাৰৰ দৰে কৰে নিশ্চয় সু-ফল পোৱা যাব । -- উল্লেখ কৰা 'ৰাইজ'ৰ টকাৰে নিৰ্মাণ কৰা চিনমাও ' ৰাইজ'ৰ মাজলৈ নিয়াত সহজ হব ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ছাৰৰ দৰে মিনি চিত্ৰগৃহৰ চিন্তা কৰিলে।আহিছো ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ ( বিত্ত আৰু উন্নয়ন ) নিগমৰ " চিনেমা নিৰ্মিণ " প্ৰসঙ্গলৈ । বিভাগটোই আজিলৈক  শ্ৰীমন্ত শংকৰ দেৱ , জ্যোতি প্ৰসাদ  আগৰৱালা ,  ভূপেন হাজৰিকা কেন্দ্ৰীক চিনেমা নিৰ্মাণৰ কথা কিয় ভবা নাই ?  মাৰাঠী চিনেমা " Harishchandrachi Factory " (২০০৯ ) ৰ দৰে অসমীয়া ( জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালা , প্ৰথম খন অসমীয়া চিনেমাৰ জন্ম যন্ত্ৰনা কেন্দ্ৰীক ) চিনেমা এখন নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰাৰ কোনো কাৰণ নাই ! -- এয়া প্ৰথম কথা । দ্বিতীয় কথা , ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ ( বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগমে  ভাল চিনেমা পৰিচালনাৰ ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰি অহা এই প্ৰজন্মৰ পৰিচালকক গুৰুত্ব দিয়ক । তৃতীয় কথা , ' ভাল চিনেমা ' নিৰ্মণৰ বাবে সহায় কৰাতকৈ , ভাল চিনেমা নিৰ্মাণ কৰা সকলক আৰ্থিক সহায়েৰে উৎসাহ দিয়ক । 

***********************
সমস্যা -- চিনেচৰ্চা । বিশুদ্ধ চিনেচৰ্চা । সত্যজিৎ ৰায়ৰ ' পথেৰ পাঁচালী 'ৰ পিছৰ সময় ছোৱাতে বিভাজন স্পষ্ট হয় ভাৰতীয় চিনেমাৰ । ভুল চিনেচৰ্চাৰ বাবে এক ধাৰণাৰ নিৰ্মাণ হয় -- গীতৰ ফেণ্টাচি চিত্ৰায়ণ ব্যৱহাৰ নহোৱা , ছাঁ - পোহৰৰ চলমান চিত্ৰয়ে ' আৰ্ট ফিল্ম '। আৰু গীত - নৃত্য ব্যৱহাৰ কৰি গল্প কোৱা চলমান চিত্ৰয়ে -- '
কমাৰ্চিয়েল ফিল্ম ' ।  
আর্ট ফিল্ম ' নো কি ? -- কোনো কোনোৱে আৰু ক'ব খোজে ,  যি চিনেমাত  সৃষ্টিশীলতাৰ আনন্দ অনুভৱৰ অৱকাশ , কেৱল চিনেশিল্পৰ সৌন্দৰ্য পানৰ অৱকাশ থাকে। আৰু কোৱা হয় পৰিচালকে নিজেৰ ভাবনাক , চিনেচিন্তাক  প্রাণ দিয়াৰ স্বাৰ্থত যি চিনেমা ৰচনা কৰা হয় , বজাৰ চিন্তা শূণ্য , কেৱল শিল্প চিন্তাৰ গুৰুত্ব স্পষ্ট , সেয়াই ' আৰ্ট ফিল্ম ' ।                                  
' আৰ্ট ফিল্ম ' ধাৰণা নাছিল ; কিন্তু ভাৰতত আৰম্ভ হৈছিল  ১৯২০ - ১৯৩০ ৰ দশকত।  কোৱা হয় এই শৈলী বাবুৰাও পেইণ্টাৰৰ  নিৰ্বাক চলমান ছবি Savkari Pash (Indian Shylock) দেখা যায় । চিনেমা খনৰ গল্পত আছে ( মই চোৱাৰ সুযোগ পোৱা নাই । 'ইণ্ডিয়ান চিনেমা 'ত পঢ়িছিলো । ) -- এজন দৰিদ্ৰ কৃষকৰ মন - মগজু ছুই যোৱা ছবি । লুভীয়া জমিদাৰ এজনৰ হাতত নিজৰ মাটি হেৰুৱাই । -- কি কৰিব ? কামৰ সন্ধানত চহৰলৈ যোৱাৰ বাহিৰে অন্য উপাই নাছিল ।    কৃষিকৰ্ম বাদ দি  কল-শ্রমিক  হিসাবে কাম কৰিবলৈ বাধ্য হয় । চিনে আলোচক সকলৰ লেখাত পোৱা যায় -- চিনেমা খনত শিল্পলৈ ৰূপান্তৰ হোৱাকেইবাটাও শ্বট আছে , যি কেইটাক  ভাৰতীয় চিনেমাৰ টাৰ্ণিং পইণ্ট বুলি কোৱা হয় । উদাহৰণ : মিড শ্বটত এটা জুপুৰি, কাষত এটা বলীয়া কুকুৰ । -- ৮০ মিনিত দৈৰ্ঘৰ Savkari Pash চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ১৯২৫ চনত । আৰু এই ধাৰাই গতি লৈছিল চল্লিছ দশকৰ শেষ ভাগৰ পৰা ১৯৬৫ চনৰ সময় ছোৱাত । আগবঢ়াই নিছিল গুৰু দত্ত, ভি. চন্তৰাম , তপন সিংহ , খাৱাজা আহমেড আৱাজ, বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্ত, চেতন আনন্দ, মৃণাল সেন, ঋত্বিক ঘটক আদিৰ লগতে সত্যজিৎ ৰায়ে । আৰু ধাৰাটোক ' বিশ্ব চিনেমা ' পৰ্যায়লৈ নি বিশুদ্ধ চিনেমালৈ ৰূপান্তৰ কৰি প্ৰতিস্থা কৰিছিল  । এই সময় ছোৱাত আৰু পৰৱৰ্তী সময় ছোৱাত গল্প - উপন্যাসক ৰূপালী গল্গলৈ ৰূপান্তৰ কৰাত গুৰুত্ব এই ধাৰাৰ একাংশ পৰিচালকে । সত্যজিৎ ৰায়ৰ লগতে এই ধাৰাটো মজবুট কৰে শ্যম বেনেগাল, মনি কৌল, ৰাজিন্দৰ সিং বেদী, কন্তিলাল ৰাথোড় আৰু চৈয়দ আখটাৰ মিৰ্জা , আদুৰ গোপালকৃষ্ণন, কে. পি. কুমাৰন, জি অৰবিন্দন, জন আব্ৰাহাম, পদ্মৰাজন, ভাৰথান, টি. বি. চন্দ্ৰত , ছাজি এন. কৰণ , আৰিবাম শ্যাম শৰ্মা আদিয়ে ।
  -- ১৯৬৫ - ১৯৯০ চনৰ সময় ছোৱাত ' আৰ্ট ফিল্ম ' ধাৰণাটো ইমানেই স্পষ্ট হৈছিল যে অভিনেতা - অভিনেত্ৰীকো ছুইছিল । শাবানা আজমী, স্মিতা পাটিল, অমল পালেকাৰ, ওম পুৰী, নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ, কুলভূষণ খাৰবান্দা, পংকজ কাপুৰ, দীপ্তি নাভাল, ফাৰুক শ্বেইখ আদিক কোৱা হৈছিল ' আৰ্ট ফিল্ম 'ৰ অভিনয় শিল্পী । নাছিৰুদ্দিন - শাবানাক কোৱা হৈছিল এই ধাৰাৰ সফল আৰু জনপ্ৰিয় যুটী । -- এই ' আৰ্ট ফিল্ম ' ধাৰণাটোৱে তেতিয়াৰ পৰা এতিয়ালৈ ' স্থানীয় বজাৰ ' ত চিনেমাৰ ক্ষতি কৰি আছে । অসমীয়া চিনেমাৰো ক্ষতি কৰিছে ।

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...