সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

নিপ - দ্বীবন বৰুৱা

ফুটবল খেলুৱৈ আছিল বৰুৱা পৰিয়ালৰ নৃপেন বৰুৱা । " খেলৰ মাজত আন খেলুৱৈয়ে বল পাছ দিয়াৰ সময়ত , পাছ বিছৰাৰ সময়ত চিঞৰে -- ' নিপ ... ' । দৰ্শকেও চিঞৰে ' নিপ ! ' তেনেদৰে খৈলুৱৈ নৃপেন বৰুৱা নিপ নামেৰে জনপ্ৰিয় হৈছিল । আৰু যেতিয়া চিনেমা পৰিচালনা কৰিলে জনপ্ৰিয় ' নিপ 'নামটোৱে ব্যৱহাৰ কৰিলে । " -- কৈছিল ৰমেন বৰুৱাই । বহুতে এনেদৰে কয় , " ধাৰণা কৰা হৈছিল ' নিপ ' জনপ্ৰিয় নামটোৱে চিনেমা খনক ব্যৱসায়িক দিশত সহায় কৰিব ! "  ১৯৫৫ চনত চিত্ৰগৃহলৈ অহা   " স্মৃতিৰ পৰশ " নিপ বৰুৱাৰ প্ৰথম পৰিচালনা । প্ৰসঙ্গক্ৰমে লেখক - অভিনেতা লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীয়ে " তিনিদিনীয়া অগ্ৰদূত "ত লিখিছিল , " জনপ্ৰিয়  খেলুৱৈ নিপ বৰুৱা চিনেমা খনৰ  ( স্মৃতিৰ পৰশ ) পৰিচালক বুলিয়ে বহুতে চাইছিল । চিনেমা ভাল নপোৱা খেলুৱৈ নিপক ভাল পোৱা বহুতেও ' নিপৰ চিনেমা ' চাবলৈ ভিৰ কৰিছিল । " চিনেমা খনৰ সঠিক বাজেট - ব্যৱসায়ৰ তথ্য ৰমেন বৰুৱাৰ পৰা নাপালো । সম্বৱতঃ স্থানীয় বজাৰত -- আংশিক সফল ! এই " আংশিক সফল "তাই মুকলি কৰিছিল অসমীয়া চিনেমাৰ " বজাৰ " সফলতাৰ দুৱাৰ । " ইন্দ্ৰমালতী " , " চিৰাজ " ৰ বাটেৰে অসমীয়া চিনেমাক বহুদূৰ  আগুৱাই নিছিল নিপ বৰুৱাই । -- নিপ বৰুৱাৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মাণ হৈছিল  " মাক আৰু মৰম " (১৯৫৭) ," ৰঙা পুলিচ "( ১৯৫৮ ) ," ভক্ত প্ৰহ্লাদ "(১৯৫৯ ) ," আমাৰ ঘৰ ' ( ১৯৬১ ) ," নৰকাসুৰ " (১৯৬২) ." বৰুৱাৰ সংসাৰ " (১৯৭০ )," সোনেতৰা " ( ১৯৭৭ )" সোণমাই " (১৯৭৮ )" মনিমা " (বাংলা /১৯৮০) ,
" আজলী নবৌ " (১৯৮০ ) ," আই মোৰ জনমে জনমে " ( ১৯৮০ ) ," ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী " ( ১৯৮৪ ) ," শকুন্তলা আৰু শংকৰ জোচেফ আলি " (১৯৮৫) ," দাদু নাতি ও হাতী " (বাংলা /১৯৮৬)আৰু " এণ্টনী মোৰ নাম " ( ১৯৮৬ ) । পৰিচালক গৰাকীৰ " মাক আৰু মৰম " আৰু " ৰঙা পুলিচ " চিনেমা দুখনে ক্ৰমে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ চাৰ্টিফিকেট অব মেৰিট আৰু ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক পোৱাৰ বিপৰীতে " আজলী নবৌ " , " ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী " ৰে ব্যৱসায়িক দিশত সফল ( বক্স অ'ফিচত -- ছুপাৰ হিট ) হৈছিল । এই কথা উল্লেখ নকৰিলো হেতেন , যদিহে সেই সময়তো চিনেমাৰ  " আৰ্ট - কমাৰ্চিয়েল " বিভাজন নাথাকিল হেতেন । এই বিভিজনৰ বিপৰীতে নিপ বৰুৱাই চিনেকৰ্মৰে স্পষ্ট কৰি দিছিল চিনেমা মানে চিনেমা ! " নিপ বৰুৱাই বিশ্বাস কৰিছিল চিনেমাৰ দুটা ভাগ -- ভাল চিনেমা আৰু বেয়া চিনেমা । " ( পদ্ম বৰকটকীয়ে লিখিছিল " সোঁতৰ বিবৰীতে " শিতানত । সম্ভৱতঃ " তিনিদিনীয়া অগ্ৰদূত "ত প্ৰকাশ হৈছিল । কথাশিল্পী গৰাকীয়ে অৱশ্যে " চিনেমা " শব্দটো লিখা নাছিল , " বোলছবি " শব্দটো লিখিছিল । )                             

সংযোজন :  নিপ বৰুৱাই অভিনয়ো কৰিছিল । সংগীতৰ সৈতেও জৰিত আছিল । কৰ্টুনো আকিছিল । " দ্য আছাম ট্ৰিবিউন "ত কাৰ্টুন আৰু  বহু ছবি আঁকিছিল । 

                      *********
চিত্ৰনাট্য ৰচনাত অসাধাৰণ দখল আছিল দ্বিবন দাৰ ! -- কৈছিল পৰিচালক - লেখক হেমন্ত দত্তই । দ্বিবন দা , মানে দ্বিবন বৰুৱা ।চিনেমা পৰিচালনাৰ লগতে  সঙ্গীত , অভিনয়তো দক্ষতা আছিল । পৰিচালনা কৰিছিল : যোগ বিয়োগ (১৯৭১) , তৰামাই (১৯৭৫ ) , মৰম (১৯৭৮) , ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ (১৯৮০) , মন আৰু মৰম (১৯৮০) , উত্তৰ শূন্য (১৯৮১) আৰু অজলা ককাই(১৯৮৯) । অভিনয় কৰিছিল  " মাক আৰু মৰম " (১৯৫৭), " তৰামাই "  (১৯৭৫), " মৰম " (১৯৭৮), " মন আৰু মৰম " (১৯৮০) আদি চিনেমাত । পৰিচালক গৰাকীৰ চিনেশৈলি এটা বিশেষ বৃত্তত বন্দী নাছিল ।  ১৯৫৭ চনত  অভিনয়ৰে চিনেযাত্ৰা কৰে । প্ৰমাণ দিব পৰাকৈ কোনো তথ্য হয়তো পোৱা নাজাব ! কিন্তু এই কথা নুই কৰিব নোৱাৰি "বৰুৱা পৰিয়াল"ৰ চিনেমাত চিত্ৰনাট্য আদিৰ কাম যে কৰা নাছিল ।

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...