সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

চামেলী মেমচা'ব

" অসম দেশৰ বাগিচাৰে ছোৱালী ... " ( ঊষা মংগেশকাৰ) "জিগিজা গিজাও ..." ( ভূপেন হাজৰিকা, ঊষা মংগেশকাৰ ) , "হাৱা নাই বতাচ নাই..." ( ভূপেন হাজৰিকা ঊষা মংগেশকাৰ ) , "হায়ৰে প্ৰাণেৰ বাচা মোৰ..." ( ভূপেন হাজৰিকা ঊষা মংগেশকাৰ) , "অ' বিদেশী বন্ধু.," ( ভূপেন হাজৰিকা) -- গীত কেইটা , গীত কেইটাৰ চিত্ৰায়ন আজিও মনত সেউজ হৈ আছে । প্ৰথমবাৰ যেতিয়া চাইছিলো ' চায়াবাজি 'বুলিয়ে চাইছিলো । ১৯৭৮ - ৮০ । সেই সময়ত আমাৰ গাওঁ বেলশৰলৈ 'ছায়াবাজি ' আহিছিল । বিভিন্ন তথ্যচিত্ৰ দেখুৱাইছিল । মাজে সময়ে অসমীয়া চিনেমাৰ অংশ বিশেষো দেখুৱাইছিল । এদিন চাইছিলো " অসম দেশৰ বাগিচাৰে ছোৱালী ... " গীতটো আৰু নাটকীয় কিছু অংশ । পিছত , চিনেমা বুজা বয়সত ডিব্ৰুগড়ৰ ৰংঘৰ চিত্ৰগৃহত । সেই সময়ত চিনেমা খনৰ সংলাপ হজম কৰিব পৰা নাছিলো । পৰৱৰ্তী সময়ত বুজিলো সংলাপ সমূহেই আছিল চিনেমা খনৰ সৌন্দৰ্য । ৰূপালী গল্পটো চাহ বাগিছা এখনৰ । আৰু 'নায়ক' ব্ৰিটিছ । ( কাহিনী : পাঠশালা স্কুলৰ শিক্ষক গৰাকী চাহ বাগিছাত নতুন । এদিন চিনাকী হয় ব্ৰিটিছ চাহাব বাৰ্কলীৰ সৈতে । আচহুৱা প্ৰকৃতিৰ । সেইখন বাগিছাৰে মেনেজাৰ আছিল। মেনেজাৰী এৰি দিছিল ; কিন্তু বাগিছা এৰা নাছিল । চাকৰি তেতিয়া এৰি দিছিল , যেতিয়া পত্নী চামেলিয়ে আত্মহত্যা কৰিছিল । সমাজে কয় , চামেলিৰ মাকে ভাবে -- চামেলীয়ে বাৰ্কলী চাহাবৰ দোষতে আত্মহত্যা কৰিছে। -- কোন চামেলী ! একেখন বাগিছাৰে চৰ্দাৰৰ জীয়েক চামেলী । অসম দেশৰ বাগিছাৰ চঞ্চলা চামেলীৰ তাইৰ প্ৰেমত পৰিছিল বাৰ্কলী চাহাব । চামেলীৰ ঘৰৰ , সমাজৰ বিৰোধৰ পিছততো তাইক পত্নীৰূপে গ্ৰহণ কৰিছিল। এদিন চামেলী মা হবলৈ ওলাল । গৰ্ভৱতী অৱস্থাত ধৰা পৰে চামেলীৰ দেহত কুষ্ঠৰোগ । এনে বেয়া সময়তে তাই মা হয় । এজনী ছোৱালী সন্তান জন্ম দিয়ে । সন্তানটোক লৈ বাৰ্কলী চাহাবৰ ভয় হয়, যদি তাইৰ দেহলৈয়ো কুষ্ঠৰোগ আহে ! মাতৃৰ পৰা সন্তানক আঁতৰত ৰাখে বাৰ্কলী চাহাবে । বুজিব নোৱাৰিলে মাতৃৰ মমতা ! সন্তানটোক চাবলৈ নাপায় , ওচৰত নাপায় চামেলীয়ে আত্মহত্যা কৰে । আৰু সন্তানটো ! সন্তানটো শাৰীৰিক ভাবে বাধাগ্ৰস্থ । চিকিৎসকে কৈছে সন্তানটো আৰু ভাল নহয়। সন্তানটোৰ জীৱনৰ শেষ দিনটোলৈ বাৰ্কলী চাহাবে বাগিছা এৰিব নোৱাৰে । ) অসমত থকা ব্ৰিটিছ চাহাব এজনে যেনেধৰণৰ 'ভাষা' কব পাৰে , চাহ বাগিছাৰ 'চৰিত্ৰ'বোৰে যেনেধৰণৰ ভাষা কয় , তেনে ধৰণৰ সংলাপ চিনেমা খনত ব্যৱহাৰ কৰিছে । যাৰ বাবে দৰ্শকে প্ৰতিটো চৰিত্ৰক 'বাস্তৱ'ত দেখিছে । -- চিনেমা খনৰ চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ আন এক যোগাত্মক দিশ । ব্ৰিটিছ চাহাবৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে জৰ্জ বেকাৰৰ বাহিৰে আন কোন হব পাৰে ? বাৰ্কলী চাহাবৰ লগতে বিনীতা বৰগোহাঁইক লৈ চামেলী চৰিত্ৰটোও দৰ্শকক চুব পৰাকৈ নিৰ্মাণ কৰিছে । সাহিত্যৰ ভাষাৰ লগতে কেমেৰাৰ ভাষাৰো ব্যৱহাৰ সুপৰিকল্পিত ।

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...