বহু বহু 'সময়'ৰ পাছত জিতুলদাৰ, জিতুল সোণোৱালৰ গীত শুনিলোঁ-- মঞ্চত গোৱা গীত। আমাৰ মনত সেউজ হৈ থকা 'অ' মৰমী লগৰী, আছা বুকু জুৰি...', 'প্ৰথম দেখাতেই ভাবিছিলোঁ...' আদি গীত আকৌ গালে অলপতে, বিহু মঞ্চত। মনত অকনো সন্দেহ নৰখাকৈ ক'ব পাৰি-- জীতুল সোণোৱালৰ এই সাংগীতিক প্ৰত্যাৱৰ্তন এই বহাগৰ শ্ৰেষ্ঠ উপহাৰ। এই বহাগৰ মঞ্চতেই নহয়, জিতুলদাই আকৌ গীত গীত গাওক, নতুন নতুন গীত-সংগীতৰো সৃষ্টি কৰক, অহা সময় দিয়ক কেৱল গীত-সংগীতক! অহা সময় খৰছ কৰক কেৱল সংগীত চৰ্চাত, সংগীত কৰ্মত।
জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...
মন্তব্যসমূহ
একটি মন্তব্য পোস্ট করুন