সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

হিট অসমীয়া চিনেমাৰ প্ৰযোজকৰ হুমুনিয়াহ, চৰকাৰী চিনে বিলাস/৩

অসমীয়া ভাষাৰ চিনেমাৰ কাম চলি আছে, 
অসমীয়া চিনেমাৰ কমো চলি আছে। 
চিত্ৰগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ হোৱা দুখন অসমীয়া চিনেমা-- ধীৰাজ কাশ্যপৰ "চং", 
হিমজ্যোতি তালুকদাৰৰ "তাৰিখ"।
ধীৰাজ কাশ্যপৰ পৰিচালনাৰ নিৰ্মিত অসমীয়া চিনেমা: মোহমুক্তি, ধনকুবেৰৰ ধন, লোকবন্ধু, ব্ৰহ্মকন্যা)
        (পৰিচালনা শৈলী ভিন্ন, কাহিনী-বিষয়বস্তুই
         নিয়ন্ত্ৰণ কৰা পৰিচালনা শৈলী। পৰিচালনা
          শৈলী তামিল-তেলেগু চিনেমাৰ পৰিচালনা
           শৈলীৰে বান্ধখোৱা নহয়।
           আমি এনেদৰে ব্যখ্যা কৰিব পাৰো,"জয়মতী"
            ৰে আৰম্ভ হোৱা, "গঙা চিলনীৰ পাখী",
             "হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়" আদিয়ে
              মজবুট কৰা বুনিয়াদত ঠিয় হৈ পৰিচালনা
               কৰা চিনেমা-- "মোহমুক্তি", "লোকবন্ধু"।
                আৰু "ইটো সিটো বহুতো"ৰ শৈলীক
                 আগবঢ়াই নিয়া পৰিচালনা-- "ধন
                  কুবেৰৰ ধন"। )
"চং" --চিনেমা খনৰ নামতে স্পষ্ট হৈ আছে বিষয়বস্তু। ঢুলীয়া সংস্কৃতিৰ এটা অংগ-- চং। অভিনয় কৌশল, হাস্য-ব্যংগ কৌতুকেৰে আগবঢ়াই নিয়ে কাহিনী। ঢোলৰ বাজনা,  কুস্তিু, খেল-ধেমালি,  চাৰ্কাচ, কেৰিকচাৰ আৰু চং কৰা ঢুলীয়া শিল্পী সকলক ক'ব পাৰি-- স্বভাৱ শিল্পী (An artist by nature)। নিজৰ অভিনয় শৈলী, সংলাপ, সাজসজ্জা-ৰূপসজ্জা ইত্যাদি নিজে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ ধীৰাজ কাশ্যপক এই বিশেষ শিল্প কৰ্মই বিশেষ ভাৱে আকৰ্ষণ কৰিছিল শৈশৱতে। শৈশৱ কালত জন্মস্থান বকোত ঢুলীয়াৰ চং চাইছিল। মনৰ মাজত ৰৈ গৈছিল সেই স্বভাৱ শিল্পী সকলৰ বিশেষকৈ হাস্য ৰস ভৰা অভিনয়। সময়ত যেতিয়া চিনেমা পৰিচালনাৰ সৈতে জড়িত হ'ল, সেই বিষয়টোই মনত তাগিতা দিলে, কিবা এটা কৰাৰ, চিনেমা মাধ্যমটোৰে। মনৰ তাগিদাই পৰিচালক গৰাকীক "চং শিল্পী" সকলৰ ওচৰলৈ নিলে, অধ্যয়ণত ব্যস্ত হ'ল। শিল্পী সকলৰ জীৱন শৈলীৰ মাজত কাহিনীও পালে। আৰু চং শিল্প-চং শিল্পীয়ে ৰূপালী গল্পৰ আকাৰ ল'লে।
"কাহিনী লিখিবলৈ মই কল্পনাৰ আশ্ৰয় লোৱা নাই। শিল্পী সকলক ওচৰৰ পৰা পোৱাৰ পাছত তেওঁলোকৰ মাজতে কাহিনী পাইছিলোঁ। সেই বাস্তৱ কাহিনীক বাস্তৱ পৰিবেশত বাস্তৱ অভিনয়ৰে কেমেৰাত ধৰি ৰাখিছোঁ। তথ্যচিত্ৰ পৰ্যায়ত ৰখা নাই, কাহিনীৰ মাজেৰে চং শিল্পৰ ধাৰণা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ।" --আমাক কৈছিল ধীৰাজ কাশ্যপে।
--চিনেমা খনত অভিনয় কৰিছে ভাস্কৰ মিশ্ৰ, চিন্ময় ৰাজকুমাৰ, প্ৰতিভা ঠাকুৰীয়া, মিনাক্ষী কলিতা, গোপাল কলিতা, কৈলাশ শৰ্মা, নিৰেণ তালূকদাৰ, ডঃ অৱনি দাস, ডঃ নগেন দাস, মুকুল কুমাৰ বিশ্বাস আদিয়ে।
প্ৰযোজনা: বিমল আগৰৱালা, সহযোগী: সবিতা আগৰৱালা, বিভা কলিতা।
চিনেমাটোগ্রাফি: নৱ কুমাৰ দাস, সহযোগী: শৰৎ বৈশ্য।
কলা নিৰ্দেশনা: শংকৰ দাস।
শব্দ গ্ৰহণ: বলেন পাঠক, ডি কি কাশ্যপ।
মুখ্য সহকাৰী পৰিচালক: লোহিত দত্ত।
সম্পাদনা: ভাস্কৰ জ্যোতি ভূঞা।

হিমজ্যোতি তালুকদাৰৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মিত অসমীয়া চিনেমা: কেলেণ্ডাৰ।
          ("কেলেণ্ডাৰ"ও তামিল-তেলেগু চিনেমাৰ
           পৰিচালনা শৈলীৰে বান্ধ খোৱা নহয়।
            অসমীয়া ৰূপালী গল্প কোৱাৰ এটা বিশেষ
             বাট কাটিছিল ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই। সেই
              বিশেষ বাটেৰে আগবঢ়া হিমজ্যোতি
               তালুকদাৰৰ পৰিচালনা।)
আমি আশা কৰিব পাৰো-- "চং", "তাৰিখ" দুখন "ভাল অসমীয়া চিনেমা"ৰ তালিকাত ৰাখিব পৰা চিনেমা হ'ব। কামৰূপীয়া ঢুলীয়া সংস্কৃতিৰ এটা অংগ চং। এই বিষয়বস্তুক কেন্দ্ৰ কৰি ধীৰাজ কাশ্যপে চিনেমা খনৰ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছে। চিনেমা খনৰ চিত্ৰায়ণ বাস্তৱৰ ওচৰত থাকি কৰিছে। চিনেমা খনৰ মূল চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে ঢুলীয়া সংস্কৃতিৰ কৰ্মীক লৈ। আমাৰ ধাৰণাত-- এটা পৰিপাটি কাহিনীৰ মাজেৰে চিত্ৰৰসিক "চং সংস্কৃতি" অনুভৱ কৰাৰ সুযোগ পাব!
আৰু আমাৰ ধাৰণাত-- "তাৰিখ"ও পৰিপাটি চিনেকৰ্ম হব, "কলেণ্ডাৰ"ৰ দৰে।

চিত্ৰগ্ৰহণ চলি আছে আন এখন অসমীয়া চিনেমা "ৱাইড এংগোল" (WIDE ANGLE) -ৰ। জয়ন্ত নাথৰ পৰিচালনা। ড° নগেন শইকীয়াৰ এটি গল্পৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য লিখিছে পংকজজ্যোতি ভূঞাই। আমাৰ ধৰণাত "ইন্দ্ৰ-মালতী", "চিৰাজ", "ডক্তৰ বেজবৰুৱা", "আজলী নবৌ", "বোৱাৰী" আদিয়ে মজবুট কৰা অসমীয়া চিনেমাৰ ধাৰাটোৰ চিনেমা হব-- "ৱাইড এংগোল"। অভিনয়ত: তপন দাসে, জুবিন গাৰ্গ, অপৰ্ণা দত্ত চৌধুৰী , পবিত্ৰ বৰুৱা , জলি লস্কৰ আদি। জুবিন গাৰ্গে গোৱা দুটা গীতো (কথা: জেতবন বৰুৱা, মৃগেন বৰকটকী) থাকিব চিনেমা খনত।

--বিপৰীতে তামিল,তেলেগু, বলিউড শৈলীৰেও কেইবা খনো অসমীয়া ভাষাৰ চিনেমাৰ কাম চলি আছে, চিত্ৰগৃহত প্ৰদৰ্শনৰ সাজু কৰা হৈছে। (ক্ৰমশ:)assamese cinema by : utpal mena

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...