সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

"মানুহক প্ৰথম পৰিচয় মাতৃভাষাৰে দিব লাগে..."

টাবেন টামুক-- মানুহ জনৰ নাম। পাছিঘাটৰ এখন গাওঁ টেবোত ঘৰ মানুহ জনৰ। কিছু দিন পূৰ্বে পাছিঘাটত উন্মোচন হৈছিল আমাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পোৱা #Bhupen_Hazarika_vol_lll গ্ৰন্থ খন। অনুষ্ঠানটো পৰিপাটিকৈ আয়োজন কৰাত আগভাগ লৈছিল মাৰ্টিনে। এদিন মাৰ্টিনে লৈ গ'ল তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ। নিশা ৮ মান বজাত। নিৰ্জন ঘৰ। মাৰ্টিন আৰু মাক-দেউতাক থাকে। সেই সময়ত মাক আছিল চাংঘৰত, খোৱা-লোৱাত ব্যস্ত! দেউতাক টাবেন টামুক ব্যস্ত, আপঙৰ সোৱাদ লৈ, নিজৰ সৈতে। ("নিজৰ লগতে ব্যস্ত আছোঁ দে, নিজৰ সৈতে কথা পাতি আছোঁ! তয়ো এবাতি লবি নেকি!" --আমি গৈ ওচৰত ঠিয় হোৱাত, মাটিত বহি থকাৰ পৰা উঠিছিল। আৰু কৈছিল টাবেন টামুকে।) 
আমাৰ সৈতে যোৱা হৰিয়ে সুধিছিল টাবেন টামুকক, হিন্দীত-- "ভালে আছে..."। 
টাবেন টামুকে খং কৰিছিল। কৈছিল-- "মানুহক প্ৰথম পৰিচয় মাতৃভাষাৰে দিব লাগে। তই যাৰ সৈতে কথা পাতিছ, সি যদি তোৰ মাতৃভাষা নুবুজে তেতিয়াহে হিন্দী বা ইংৰাজী ক'ব লাগে। তহতে আৰু ইংৰাজী মিডিয়ামহে! হিন্দী কথা কৈ তহতে নিজকে ডাঙৰ মানুহ বুলি ভাৱ! তহতৰ বাবেই অসমীয়া ভাষাটো এদিন হেৰাই থাকিব! যিদিনা হেৰাই থাকিব, সেই দিনা বুজিবি--, মাতৃভাষা হেৰাই থকাৰ দুখ! তেতিয়া আৰু দুখ কৰি লাভ নহব! ..."

মই অসমীয়াতে কথা পাতিছিলোঁ। টাবেন টামুক সন্তুষ্ট হৈছিল। মোক সাৱতি ধৰিছিল। কৈছিল-- "অসমীয়া ভাষাটো ধৰি ৰাখিবি। আমি হেৰুৱালো। অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়িছিলোঁ। লাহে লাহে অসমীয়া মাধ্যমৰ স্কুলবোৰ নোহোৱা হ'ল। অৰুণাচলৰ মানুহে ইংৰাজী, হিন্দীত কথা কবলৈ বাধ্য হ'ল। আমাৰ ভাষা অসমীয়া হৈ থাকিলে আমি বেছি উন্নতি কৰিব পাৰিলো হয়। এতিয়া আমাৰ বেছি ভাগ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে নিজৰ ভাষা মানে, ইংৰাজী-হিন্দী বুলিয়ে জানে! তই আমাৰ ইয়াৰে ল'ৰা-ছোৱালীৰ লগত অসমীয়াত কথা পাতিবি। সিহতে অসমীয়া বুজে। অসমৰ পৰা অহা মানুহ খিনিয়ে আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ সৈতে অসমীয়াত কথা পাতিলেহে অসমীয়া ভাষাটো ভালদৰে শিকিব!"
 (মাৰ্টিনৰ সৈত আমি ইংৰাজী বা হিন্দীত কথা পতিছিলোঁ। টাবেন টামুক লগ পোৱাৰ পাছৰে পৰা মাৰ্টিনৰ সৈতে অসমীয়াত কথা পাতিছিলোঁ। 
মাৰ্টিনে অসমীয়া বুজে, মাৰ্টিনে আমাক চিনাকী কৰি দিয়া প্ৰতি গৰাকীয়ে অসমীয়া বুজে, অসমীয়া ক'ব পাৰে।)
অসমীয়া ভাষা, গীত, ভূপেন হাজৰিকা ইত্যাদি বিষয়ত কথা পাতি আমি টাবেন টামুকৰ ঘৰৰ পৰা উভতিছিলো। টাবেন টামুকে কৈছিল-- "আৰু আহিবি! মোৰ ঘৰলৈ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, হৃষিকেশ গোস্বামী, কৃষ্ণমণি চুটিয়া আহি থাকে! তয়ো আহি থাকিবি।
(টাবেন টামুক মানুহ জনক মোৰ ভাল লাগিছিল। মনলৈ ভাৱ আহিছিল-- এনে মানুহক শ্ৰদ্ধা জনোৱা উচিৎ! আৰু পাছ দিনা শ্ৰদ্ধা জনাইছিলোঁ মোৰ "Bhupen Hazarika vol lll" -ৰ উন্মোচনী অনুষ্ঠানত।) 

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...