সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

হেমেন দাস

চিনেমা পৰিচালক হেমেন দাস আৰু নাই। লেখক-পৰিচালক গৰাকীৰ মৃত্যুৰ খবৰ আজি দুপৰীয়া ১ মান বজাত পাইছিলোঁ। মৃত্যুৰ সময়ত লেখক-পৰিচালক গৰিকীৰ বয়স প্ৰায় ৭৭ বছৰ। ১নৱেম্বৰ, ১৯৪৬ চনত আহঁতগুৰিত (মৰিগাঁও) জন্ম হৈছিল চিনেকৰ্মী গৰাকীৰ। 

লেখক-পৰিচালক গৰাকীক প্ৰথম বাৰ লগ পাইছিলোঁ ১৯৯৩ চনৰ এটা বিশেষ দিনত। সেই দিনটোত আমন্ত্ৰিত দৰ্শকৰ সন্মুখত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল পৰিচালক গৰাকীৰ দ্বিতীয় খন চিনেমা-- "গৰখীয়া"। সেই সময়ত মই আন কাকতৰ লগতে সাপ্তাহিক কাকত "জনক্ৰান্তি"তো লিখা-মেলা কৰোঁ। কাকত খনৰ প্ৰকাশক আৰু চিনেমা খনৰ প্ৰযোজক একেজনেই বাবে হয়তো মোৰ নামত চিনেমা খনৰ premiere show-ৰ কাৰ্ড এখন আহিছিল! চিনেমা খন চোৱাৰ দুদিন মান পাছত "জনক্ৰান্তি"ৰ কাৰ্যালয়ৰ সন্মুখত প্ৰথম বাৰ মুখা-মুখি হৈছিলোঁ হেমেন দাসৰ সৈতে। আৰু কাকত খনৰ কিছু আঁতৰত থকা সৰু চাহৰ দোকান এখনত বহি প্ৰথমটো সাক্ষাৎকাৰ লৈছিলোঁ। সেই দিনা অনুভৱ কৰিছিলোঁ, পৰিচালক গৰাকীৰ চিনেমা ধাৰণা-- "চিনেমা পৰিচালকৰ মাধ্যম। এগৰাকী পৰিচালকৰ চিন্তা পৰ্দাত যদি পৰিচালক গৰাকীয়ে নিজে দেখিছে তেনহ'লে সেই পৰিচালক গৰাকী সফলসফল নহয় বুলিব পাৰি তেতিয়া, যেতিয়া বজাৰ বা দৰ্শকৰ কথা মনলৈ আনি নিজৰ চিন্তাৰ পৰা পৰিচালক গৰাকী আঁতৰি যায়। মই হৈছো নিজৰ চিন্তাত খামোচ মাৰি ধৰি থাকি চিনেমাৰ কাম শেষ কৰা পৰিচালক।" তাৰ পাছত আৰু দুবাৰ মানহে লগ পাইছিলোঁ চিনেকৰ্মী গৰাকীক। শেষৰ বাৰ লগ পাইছিলোঁ ২০১৭ চনৰ এটা দিনত ড্ৰিম ষ্টুডিঅ'ত। ষ্টুডিঅ'ৰ পৰা গৈ আমি (মই, হেমেন দাস আৰু সংগীত শিল্পী তৰালি শৰ্মা) মহানগৰীৰ জু ৰোড তিনিআলিৰ Cafe Coffee Day-ত বহিছিলোঁ। পৰিচালক গৰাকীয়ে কৈছিল-- "অহা মাহত চিনেমা খন (মৃগনাভি) মুক্তি দিম। ভালো লগিছে, ভয়ো লাগিছে। ভাল লাগিছে-- বহু পৰিশ্ৰমত চিনেমা খনৰ কাম শেষ কৰিলোঁ, এতিয়া দৰ্শকক দেখুৱাম! ভয় লগিছে-- চিনেমা খনে দৰ্শক পাব পৰাকৈ প্ৰচাৰ কৰিব পৰা নাই। ভাল দৰে প্ৰচাৰ কৰিব পৰাকৈ টকা নাই!" আৰু কৈছিল-- "এই খনেই মোৰ শেষ চিনেমা। দৰ্শকৰ মুড সলনি হৈছে। ভাল চিনেমাৰ দৰ্শক কমিছে। চিনেমা খনে ভাল ব্যৱসায় কৰক বুলি দৰ্শকৰ মুড বুজি মই চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰোঁ। নিজৰ চিন্তাৰে চিনেমা কৰি দৰ্শক নাপালে চিনেমা নকৰায়ে ভাল। --মই আজি কালি এনেদৰে ভাবোঁ।"

"মৃগনাভি" (২০১৭) -- হেমেন দাসৰ তৃতীয় পৰিচালনা। প্ৰথম পৰিচালনা-- "যুঁজ" (১৯৯০)। "যুঁজ"-এ ৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চিনেমাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। 

আৰু পৰিচালনা কৰিছিল-- "Dr. Saran’s e-HRD Model (ভিডিঅ’ চিনেমা), আঘোণৰ নতুন বাট  (টেলি প্লে), Marriage Ritual of the Tribes of Arunachal Pradesh (তথ্যচিত্ৰ) আদি।

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...