সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

ভূত লেখকৰ আত্মকথা/২


||লেখক: বিপুল কাশ্যপ।।

বিপুল কাশ্যপৰ অস্থিৰতা বাঢ়িল! শাৰদ-শাৰদ বতৰে ছুব পৰা নাই। ভৱা নাছিল-- এদিন এনেদৰে আৰ্থিক সমস্যাই হেচা মাৰি ধৰিব!

--অৰ্থৰ বিনিময়ত কিমানৰ বাবে যে সাহিত্য কৰ্ম কৰিছে বিপুলে! 

আৰু সেই "ঠিকনা"ৰ গৰাকীৰ বাবে!

নিতমে "ঠিকনা" দিয়াৰে পৰা...

¥

প্ৰথম খন উপন্যাস "ঠিকনা"ৰ গৰাকীৰ হাতত নিৰ্দিষ্ট দিনত তুলি দিছিল বিপুলে। বুকুত বিষ অনুভৱ কৰিছিল! মনত কিন্তু আক্ষেপ নাছিল। এনেয়েতো দিয়া নাছিল; শ্ৰমৰ দাম দিছিল, লৈছিল।

¥ 

আজি কিন্তু বিপুলে অনুভৱ কৰিছে, শ্ৰমৰ দাম দিয়া নাছিল, সামান্য মাননিহে দিছিল।

নন্দনে ৰক্তিমা চৌধুৰীৰ মাত্ৰ এখন উপন্যাসৰ বাবে পৰিশ্ৰম কৰিছিল। ৫০০ পৃষ্ঠাৰ পৰিশ্ৰম। নন্দনে বিপুলক নিজে কোৱা কথা-- "মোক ৫০ লাখ টকা পাৰিশ্ৰমিক দিছিল। আজিলৈকে মাজে মাজে দি আছে। বাইদেউৰ এটায়ে অনুৰোধ-- মই যেন আৰু আন কৰোবাৰ বাবে গল্প বা উপন্যাস নিলিখো। মই বাইদেউৰ অনুৰোধক সন্মান জনাই আহিছোঁ। কিয় জানা, বাইদেউৰ বাবেই মই কোনো দিনেই আৰ্থিক সমস্যাত পৰা নাই। বাইদেৱে মোক সন্মান দি আহিছে, কোনো দিনে পুতৌ কৰা নাই। বাইদেউৰ কৃতজ্ঞতা বোধে মোক সদায় আকৰ্ষণ কৰি আহিছে!"

¥

আৰু বিপুলে!

আজিলৈকে সাত খন মান উপন্যাসৰ পাৰিশ্ৰমিক কিমান পালে! গল্পৰ বাবেও কম পৰিশ্ৰম কৰা নাই! তথাপি আৰ্থিক আকালৰ মাজত বিপুল।

"নৈ বৈ যায়"ৰ পাছত তিনিখন উপন্যাস লিখি দিছিল বিপুলে। পাৰিশ্ৰমিকৰ নামত পাইছিল মাত্ৰ ৬০ হেজাৰ টকা। তাৰ পাছত সৰু-বৰ..., নাই, মনত নাই বিপুলৰ।

¥

আজিহে বিপুলে অনুভৱ কৰিছে সেই "ঠিকনা"ৰ মানুহ জনৰ বাবে কমেও ২০০ লাখ টকাৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল। নিজৰ অজ্ঞতাৰ বাবেই আজি এই আৰ্থিক দীনতা।

--নহয়, নহয়! কেৱল অজ্ঞতাৰ বাবে নহয়। বিপুলক প্ৰলোভনৰ জালত বন্দি কৰিছিল "ঠিকনা"ৰ মানুহজনে। মানুহজনে বিপুলক কৈছিল, "দুখন মান ৰোমাণ্টিক উপন্যাস লিখি দিব লাগিব। এখনৰ কাহিনী মই কৈ যাম, আপুনি আপোনাৰ মতে লিখি যাব! ইয়াত নহয়, অসমৰ বাহিৰৰ কৰোবালৈ আমি ফুৰিবলৈ যাম, আৰু মই কাহিনীটো আপোনাক কৈ যাম। সেই খনত আপোনাক বেছিকৈ টকা দিম, কিবা এটা কৰিব পৰাকৈ।" সেই প্ৰলোভতে পৰিছিল বিপুল। 

¥

আৰু আজি বিপুল কাশ্যপে ভালদৰে বুজিছে প্ৰলোভনৰ অন্য নাম শোষণ।

¥

য'ত শোষণ থাকে, তাত সততা অৰ্থহীন নহয় জানো!

¥

সততা এৰিব বিপুলে।

নন্দনক ইমান দিনে নকোৱা বহু কথা ক'ব। ক'ব, "ঠিকনা"ৰ গৰাকীৰ নামটো। নূপুৰ চুলতান। এটা বাক্যয়ো ভালদৰে লিখিব নজনা নূপুৰ চুলতান কেনেকৈ বিখ্যাত সাহিত্যিক হ'ল সকলো কথা ক'লে ক'ব। লিখিব। চিঞৰি চিঞৰি ক'ব বিপুলে।

সুধিব-- সকলো ৰক্তিমা চৌধুৰি কিয় নহয়!

¥

সততাক বহুতে দুৰ্বলতা বুলি ভাৱে! সততা এৰিব বিপুলে, কেৱল আৰ্থিক সমস্যাৰ পৰা মুকলি হোৱাৰ বাবে। (ক্ৰমশঃ)

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...