সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

ফিৰিঙতি --The Spark

পৰিচালক-লেখক: জাহ্নু বৰুৱা
প্ৰযোজক: শৈলধৰ বৰুৱা
চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী: অনুপ জোটৱানী
সম্পাদনা: হিউৱেন বৰুৱা, ৰঞ্জিত দাস
সংগীত পৰিচালক: সত্য বৰুৱা
অভিনয়ত: মলয়া গোস্বামী, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী, হেমেন চৌধুৰী, ইনু বৰুৱা,বাদল দাস,চেতনা দাস...
জাহ্নু বৰুৱাৰ এখন সুপৰিচালনা-- 'ফিৰিঙতি"। চিনেমাখনৰ 'কাহিনী' ভাগৰ 'সময়' ১৯৬২। চীন ভাৰতৰ যুদ্ধৰ সময়। চিনেমাখনৰ মূল চৰিত্ৰটো নাৰী। নাম- ঋতু। বিধৱা। স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত ঋতুৱে সিদ্ধান্ত লয় শিক্ষকৰ চাকৰি কৰিব। নিযুক্তি পায় কৰঙা নামৰ এখন সৰু গাঁৱত। গাঁওখনলৈ গৈ জানিব পাৰে, যিখন বিদ্যালয়ত নিযুক্তি পাইছে সেইখন যোৱা ১১ বছৰে নাই। সেইখানেই নহয়, কোনো বিদ্যালয়ে নাই। ঋতুবে জানিব পাৰিলে বিদ্যালয়খন জুইত জাহ গৈছে। শিক্ষকজনে পেঞ্চন পাইছে। গাঁওখনৰ গাঁওবুঢ়াৰ তাগিদাত ঋতুরে বিদ্যালয়লখন আকৌ আৰম্ভ কৰাৰ কথা চিন্তা কৰে। তাই অনুভৱ কৰে কামাটে। সহজ নহয়, তাইৰ বাবে ডাঙৰ প্রত্যাহবান। গাঁৱৰ মানুহখিনিয়ে প্রথমে শংকা কৰিছিল যদিও পাছত সহায় কৰে। বিদ্যালয় আৰম্ভ হয়। তেনেতে যুদ্ধৰ বাবে চাকৰি হেৰুওৱা মানুহ এজনে বিদ্যালয়খন নিজৰ হাতলৈ নিয়াৰ চিন্তা কৰে। ষড়যন্ত্র ৰচনা কৰে। কাৰণ অৱশ্যে অন্য। চিনেমাখনৰ আন এটা চৰিত্ৰ ডালিমী। শিক্ষা লৈ ডালিমীয়ে 'উৰা'ৰ সপোন দেখে। ঋতুৰ পৰা শিক্ষা লয়। ঋতুক সহায় কৰে। ডালিমীৰ বিয়া হোৱাৰ মন নাই, চাকৰি এৰি গাঁওলৈ অহা সেই মানুহজনে ডালিমীক বিয়া কৰাব খোজে। ডালিমীৰ পক্ষত থিয় দিয়ে ঋতুরে। সেই খঙতে মানুহজনে এদিন বিদ্যালয়খন জ্বলাই দিয়ে। এইবাৰ আগবাঢ়ি আহে গাঁওবাসী--কোনো জুইকে জ্ঞানৰ ফিৰিঙতিক আকৌ নির্বাপন কৰিব দিয়া নহ'ব বুলি বিদ্যালয়খন সাজিবলৈ। --চিনেমাখনৰ মন চুই যোৱা দিশটো পিছে এই কাহিনীভাগ নহয়। পৰিচালনা, সত্য বৰুৱাৰ সংগীত আৰু অভিনয়হে চিনেমাখনৰ ইতিবাচক দিশ। বিশেষকৈ মলয়া গোস্বামীৰ অভিনয়, ঋতুৰ চৰিত্ৰটোত কৰা অভিনয়। সন্দেহ নৰখাকৈ ক'ব পাৰি চৰিত্ৰটো আছিল সুন্দৰ, সুপরিকল্পিত। মন টুই যোৱা আন এটা চৰিত্র 'পইছা খোৱা'। চৰিত্ৰটোত অতি সুন্দৰ অভিনয় কৰিছে বিষ্ণু আবঘৰীয়াই। এই অভিনয়ৰ লগতে চিনেমাখনৰ মন চুই যোৱা দিশটো হ'ল পৰিবেশ নিৰ্মাণ। বাস্তৱিক লোকেশ্বনত চিত্রগ্রহণ কৰিছে। প্ৰতিটো চৰিত্ৰয়ে বাস্তৱৰ ওচৰৰ। গাঁও খনৰ সহজ-সৰল মানুহ খিনিয়ে নুবুজে, নাজানে-- নাগাচাকি-হিৰোচিমা, এটমবোম ইত্যাদি। বুজে যুদ্ধ, যুদ্ধ মানেই ধ্বংস। যেতিয়া "এটমবৈম" বুজে গছৰ তলত তাছপাত খেলি সময় পাৰ কৰা বৃদ্ধ এজনে (অভিনয়ত: লক্ষ্যধৰ চৌধুৰী) কয়-- "সিহত বুৰ্বক নেকি! পৃথিৱী ধ্বংস হ'লে যে সিহঁতো ধ্বংস হ'ব!" মন চুই যোৱা সংলাপ। চিনেমা খনে দিয়া "সংবাদ"।

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...