মিৰবীন/ চিনেৰ্চা

মৃদুল গুপ্তাৰ পৰিচালনা-- "মিৰবীন"। চিনেমা খনত ব্যৱহাৰ কৰা সাহিত্যৰ ভাষা-- কাৰ্বি। চিনেমা খনত প্ৰয়োগ কৰা সংগীত শব্দ-- কাৰ্বি লোক সংগীত (সংগীত তৰালি শৰ্মাৰ। চিনেমা খনৰ বিশেষ ৰূপালী সৌন্দৰ্য। বাঁহী বাদ্যক গুৰুত্ব দিছে। গীত ব্যৱহাৰ কৰিছে, কাহিনীৰ গতিত।)। চিনেমাৰ কাহিনী নিৰ্মাণৰ বুনিয়াদ-- ২০০৫ চনত কাৰ্বি আংলঙৰ উগ্ৰপন্থী বিবাদ। অশান্ত পৰিবেশত সাধাৰণ মানুহৰ জীৱন বিপদৰ মাজত সোমাই পৰিছিল, আত্মিয়ক হেৰুৱাইছিল, ঘৰ-সম্পত্তি হেৰুৱাইছিল, নিৰ্জাতনৰ বলি হৈছিল। এটা কাহিনীৰে সেই "দুঃসময়" পৰ্দালৈ আনিছে পৰিচালকে। কাহিনীৰেখাৰ মূল বিন্দু-- মিৰবীন নামৰ এগৰাকী কাৰ্বি গাভৰু। সৰুতে তাই আইতাকে কোৱা "ছেৰডিহুন" কথা শুনিছিল। "ছেৰডিহুন" কাৰবি জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী কিংবদন্তি মহিলা চৰিত্ৰ। কোৱা হয়  "ছেৰডিহুনে" কাৰ্বি তাঁতশালৰ সামগ্ৰীত ৰঙৰ প্ৰয়োগ আৰু ডিজাইন উদ্ভাৱন কৰিছিল। --এই চৰিত্ৰটোই মিৰবীনৰ সংবেদনশীল মনটোক চুইছিল, ৰৈ গৈছিল, এক অৰ্থপূৰ্ণ জীৱনৰ সন্ধান কৰে, সন্ধান কৰি মনত হাহাকাৰ অনুভৱ কৰে।

২০০৫ চন। কাৰ্বি আৰু অন্যান্য জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ ৰক্তাক্ত সময়ৰ মাজত হাহাকাৰ অনুভৱ কৰে মুক্ত মনৰ মিৰবীনে। তাইৰ মনৰ হাহাকাৰ আৰু বাঢ়ে তাই ভাল পোৱা বিদ্ৰোহী যুৱক লংকীয়ে এটা বেলেগ সম্প্ৰদায়ৰ এজন শ্ৰদ্ধাৰ ব্যক্তিক হত্যা কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা, বিদ্ৰোহীৰ নৃশংসতাত তাইৰ বন্ধু কাবান আৰু বহু আত্মীয়ৰ মৃতুত। ইমানতে মিৰবীনৰ যন্ত্ৰনা শেষ নাহয়। তাইৰ সৰু গাঁওখনৰ ঘৰ জ্বলিল, আক্ৰমণকাৰীয়ে হিংস্ৰভাৱে তাইক ধৰ্ষণ কৰিলে। ইমানৰ পাছতো তাইক শক্তি দিছিল "ছেৰডিহুনে"। তাই জীৱনৰ পোহৰ দেখিছিল, কাৰ্বি আংলং স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ ছিৰিকালচাৰ বিভাগে প্ৰচাৰ কৰা এখন প্যামফ্লেটে (Pamphlet)

পোহৰৰ সন্ধান দিলে। বস্ত্ৰশিল্পৰ সৈতে জড়িত চৰকাৰী আঁচনিসমূহে মিৰবীনক জীৱনৰ নতুন বাট দিলে।

--পৰিচালকে মূল বিন্দুৰ গতিত কাৰ্বি সমাজৰ সেই সময়ৰ উত্তাল-আশান্ত পৰিবেশ পৰিপাটিকৈ চিত্ৰায়ণ কৰিছে কেমেৰাৰ ভাষাক গুৰুত্ব দি। এই খিনিতে অৱশ্যেই উল্লেখ কৰিব লাগিব-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগত কেইবাটাও ছিকুৱেন্সৰ সৌন্দৰ্যৰ  ক্ষতি কৰিছে, কৃত্ৰিমতাই। আৰু আমাৰ ধাৰণাত পৰিচালকে কাহিনীৰ "গতি সৌন্দৰ্য"তকৈ "চৰিত্ৰ সৌন্দৰ্য" আৰু "দৃশ্য সৌন্দৰ্য"ত বেছি গুৰুত্ব দিছে। চুই যোৱা ছিকুৱেন্স, শ্বট নিৰ্মাণৰ বিপৰীতে ৰূপালী গল্পটোৰ নেতিবাচক দিশ-- কেমেৰাৰ ভাষাৰে পৰিচালকে বিষয়-বস্তুৰ গভীৰতালৈ (depth) যোৱা নাই বা যাব পৰা নাই। কাহিনীৰ গতিত-- ভয়ত "চৰিত্ৰ" অস্থিৰ হৈছে; কিন্তু অস্থিৰতাই দৰ্শকক চুব পৰা নাই। মিৰবীন, আন চৰিত্ৰৰ যন্ত্ৰণাই দৰ্শকক চুব পৰা নাই। 

 (লিখি আছোঁ)