সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

ৰাগ-বিৰাগ/চিনেচৰ্চা

|| ৰাগ-বিৰাগ (Vacation for a Sanyasi) ||


প্ৰযোজক: ভবেন বৰুৱা, খনিন বৰুৱা

পৰিচালক: বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী

লেখক: ৰঞ্জিত শৰ্মা

চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী: মৃণাল কান্তি দাস

সম্পাদনা: এ শ্ৰীকৰ প্ৰসাদ

সংগীত: শ্বেৰ চৌধুৰী

অভিনয়ত: প্ৰাঞ্জল শইকীয়া, চিমি, জ্ঞানদা কাকতি, বিদ্যা ৰাও, জোৱান দত্ত, সঞ্জীৱ হাজৰিকা, নীলু চক্ৰৱৰ্তী, মুনিন বৰুৱা, ডাঃ হাদি আলম বৰা, সাগৰ সংগম সৰকাৰ, কৌশিক নাথ, বিউটি সভাপণ্ডিত, জুনু বৰুৱা আদি।

চিত্ৰগৃহলৈ: ১৯৯৬


"ৰাগ-বিৰাগ" --বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ প্ৰথম স্বাধীন পৰিচালনা। প্ৰথম পৰিচালনাতে স্পষ্ট-- পৰিচালক গৰাকীৰ পৈনত চিনে-চিন্তা, পৰিচালনা শক্তি। ।

এই চিনেমা খনলৈ আহিছিল-- পৰিচালকৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম চিনেমাৰ ইন্দিৰা গান্ধী শিতানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৯৭)। চিনেমা খনলৈ আহিছিল আৰু দুটা শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা-- শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদক: এ শ্ৰীকৰ প্ৰসাদ, শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী: মৃণাল কান্তি দাস। ভাৰতীয় পেনোৰামত (১৯৯৭ উদ্বোধনী চিনেমা  হিচাপে) এই চিনেমা খন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। 

চিনেমা খনৰ কাহিনী: এটা নগৰীয় মধ্যবিত্তীয় পৰিয়াল। সময়: নব্বৈৰ দশক। পৰিয়ালটোৰ প্ৰতিজনৰে মোক্ষ, মুক্তি আৰু সুখ সম্পৰ্কে নিজানিজা দৃষ্টিভঙ্গী আছে। কাহিনীৰ এটা বিন্দু ভাৰ্গৱ, যিয়ে জীৱনৰ অৰ্থ বিছাৰি ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈছিল, সন্ন্যাসী হৈছিল। ভাৰ্গৱৰ এজন ভতিজাক সুৰজিতেও পোন্ধৰ বছৰ পাছত খুৰাকৰ বাট লবলৈ প্ৰস্তুতি চলিয়। ঘৰখনত উৎকণ্ঠাৰ সৃষ্টি হয়! আইতাককে ধৰি সকলোৱে বুজালে ঘৰ এৰি নাযাবলৈ, বুজনিয়ে কাম নিদিলে! আইতাকে সন্ন্যাসী ভাৰ্গৱক মাতিবলৈ ক’লে। মাতিবলৈ গ'ল-- পৰী। চিনেমা খনৰ কাহিনীৰ আন এটা বিন্দু, নাৰী চৰিত্ৰ।

পৰীৰ সম্পৰ্ক আছিল ভাৰ্গৱ আন এজন ভতিজা অৰ্ণৱৰ সৈতে। অন্তৰঙ্গ সম্পৰ্ক। এদিন অৰ্ণৱে বিপ্লৱী সংগঠনত যোগদান কৰি ঘৰৰ পৰা ওলাই যায়। অৰ্ণৱ-পৰীৰ সম্পৰ্ক ইমানতে ইতি হয়। পাছলৈ তাইৰ বন্ধুত্ব হয় সুৰজিতৰ সৈতে। সন্যাসৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হোৱাৰ পাছত সুৰজিতে তাইৰ আঁতৰে আঁতৰে ফুৰে। 

পৰীৰ সৈতে আশ্ৰমৰ পৰা আহি ভাৰ্গৱে সুৰজিতক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে। বুজাওঁতে বুজাওঁতে ভাৰ্গৱে এদিন অনুভৱ কৰিলে যে তেওঁ নাৰীৰ প্ৰেম নাপালে। আৰু পৰীৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰে। পৰীক তেওঁৰ  আসক্তিৰ কথা জনালে। কিন্তু পৰীৰ বাবে এই প্ৰেম গ্ৰহণৰ বাট নাছিল। ভাৰ্গৱৰ ইমান দিনৰ সাধনা ভ্ৰষ্ট হৈ গ’ল বুলিঅনুশোচনা হ’ল! পুনৰ নতুনকৈ সাধনা কৰাৰ সংকল্পেৰে ভাৰ্গৱে আকৌ আশ্ৰমলৈ যাত্ৰা কৰিলে। সুৰজিতেও সন্যাস গ্ৰহণ কৰিলে, ঘৰ এৰিলে। আৰু পৰীয়ে ভাৰ্গৱৰ আন এজন ভতিজাক মণ্টুৰ সৈতে নতুন বাটত সুখৰ সন্ধানত খোজ দিলে। 

চিনেমা খনৰ গতিত অনুভৱ হয়-- পৰিচালকে সুখৰ সন্ধানে সৃষ্টি কৰি ভ্ৰমক সংযোগ কৰিছে সন্যাস আৰু পৰী নামৰ নাৰী চৰিত্ৰটোৰে।

পৰীৰে গুঠিছে চাৰি পুৰুষ চৰিত্ৰ। সন্যাস আৰু পৰীক প্ৰতিক ৰূপত ভৱাৰ অৱকাশ দিছে পৰিচালকে।

বিষয় বস্তু, কাহিনী কোৱাৰ শৈলীৰ লগতে চিনেমা খনৰ সৌন্দৰ্য --(সংলাপ, সংগীতকে ধৰি) শব্দ। পৰিচালক শব্দ প্ৰয়োগত যিমান সচেতন, সিমানেই সচেতন কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগত।


মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...