মঙহ্‌ | নাটক

"মঙহ্"-- চালোঁ। ৰচনা-পৰিচালনা সীমান্ত শর্মাৰ। সুৰজিৎ একাডেমীৰ উদ্যোগত  শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ ড° বানীকান্ত কাকতি প্ৰেক্ষাগৃহত মঞ্চস্থ নাটক খনৰ বিষয়-বস্তু-- নাৰী। নাৰী নিৰ্যাতন! নাৰী শক্তি! বিষয়-বস্তু নিৰ্মাণৰ বাবে নাট্যকাৰে জন্মৰ পাছতেই, জন্মদাত্ৰীয়ে বা আন কোনোৱে পেলাই থৈ যোৱা "জীৱন্ত মঙহ্‌" (দেৱশিশু) প্ৰসংগ আনিছে। আনিছে ঘৰুৱা নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা কিশোৰ প্ৰসংগ। "জন্মৰ পাছতেই পথৰ দাঁতিত পেলাই যাবলৈ কিয় জন্মদিয়ে আমাক!" --এনে ধৰণৰ সংলাপেৰে গতি লয় নাটক খনৰ কাহিনী-ৰেখাই। কাহিনী-ৰেখাৰ মূল বিন্দু-- আই। নাম:শেৱালী। চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছে কৰিস্মিতা তালুকদাৰে। সন্দেহ নৰখাকৈ ক'ব পাৰি-- কৰিস্মিতাৰ অভিনয় নাটক খনৰ প্ৰধান সৌন্দৰ্য। অতীত-চাৰণেৰে দেখুৱাই শেৱালী ধৰ্ষণৰ বলি হয়, শেৱালীৰ প্ৰেমিকক হত্যা কৰায় নাটক খনৰ কাহিনীৰ খলনায়ক বংশীধৰে (অভিনয় কৰিছে ধ্ৰুৱজ্যোতি কলিতাই)। কাহিনীৰ গতিত স্পষ্ট হয় বংশীধৰে কাম কৰে ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰ খনত আগবাঢ়িব খোজা হিমাদ্রী হাজৰিকাৰ (আভিনয় কৰিছে জেছমিনা হুছেইনই।) পক্ষত থাকি। আনফালে কৰৱী (কৃষ্টি ৰাজবংশী), পদুমী (পলক কৈৰি), মিতু (লিয়ানা দেৱ), ৰিতু (কৌস্তভ চৌধুৰী), 

ৰন্টু (অংশুমান দাস) আদি অনাথ শিশু কিশোৰক জীৱনৰ বাট দেখুৱাই শেৱলীৰ পৰা সমাজত আইৰ পৰিচয় পোৱা শেৱালী হিমাদ্রী হাজৰিকাৰ বাটৰ কাইট হৈ পৰে। মানুহৰ হিটৰ বাবে, সমাজৰ বাবে কাম কৰি জনপ্ৰিয় হোৱা শেৱালীক বংশীধৰৰ হতুৱাই আঁতৰাবলৈ ফাং পাতে। 

--নাট্যকাৰ, পৰিচালকে (নাটকৰ কাহিনী-ৰেখাৰ শেষত) শেৱালীক দেৱীৰ ৰূপলৈ ৰূপান্তৰ কৰে। দুর্গা, কালি, চণ্ডীৰ ৰূপত নাৰী শেৱালীয়ে শেষ কৰে সমাজৰ অপশক্তিক, অন্ধকাৰ আঁতৰাই জগত পোহৰাই তোলে । সমাজৰ নেতিবাচক শক্তিক আঁতৰাই ইতিবাচক আদর্শ প্রতিষ্ঠা কৰে নাৰীৰ সেই ৰূপে। শেষ (হত্যা কৰে) কৰে সমাজৰ দানৱ বংশীধৰক। এই নাট্য-দৃশ্যত দৰ্শক অনুভৱ কৰে কৰিস্মিতাৰ অভিনয় শক্তি (acting power)। নাট্য-দৃশ্যটো নাট্য-সৌন্দৰ্যলৈ ৰূপান্তৰ কৰিছে অভিনয়ৰ লগতে সংগীত (পৰিচালনা: গৌতম শইকীয়া), পোহৰ (কৃতাৰ্থ শৰ্মা আৰু যাদৱ মহন্ত), মঞ্চসজ্জাই (গনেশ বড়ো)।

--এই নাটক খনৰ নাটখনৰ সহকাৰী পৰিচালক বিনীতা দেৱী আৰু হেমেন সেনাপতি,  গীতৰ কণ্ঠ চন্দামিতা ডেকা, সংগীতৰ সহযোগী দীপা মহন্ত,  নৃত্য পৰিচালনা প্ৰণৱ জ্যোতি ৰাভা, ৰূপ সজ্জা জ্যোতিস্মিতা কলিতা, সাজসজ্জা তৃষ্ণা কলিতা আৰু হিমাংশু দাসৰ।   

সংযোজন, প্ৰযোজনা গোষ্ঠীৰ বিষয়ে:

সুৰজিৎ একাডেমী ১৯৯৭ চনৰ ১ জুনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা অহৰহ নাট্য-কৰ্ম, নাট্য-চৰ্চা কৰিআহিছে। তেতিয়াৰ পৰা দুবছৰীয়া নাটৰ পাঠ্যক্ৰম আজি পৰ্য্যন্ত চলি আছে। প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰি আহিছে অসমৰ অভিজ্ঞ নাট্য কলা কুশলীয়ে। বছৰত তিনি-চাৰি খন নাট পৰিৱেশিত হৈ আহিছে। তাৰ লগতে অসমত নাটৰ প্ৰতিযোগিতা সমূহতো অংশ লোৱা হৈছিল। ভাৰত চৰকাৰ আৰু অসম চৰকাৰৰ অধীনৰ বিভিন্ন বিভাগৰ আঁচনি সমূহ বাটৰ নাটেৰেও পৰিৱেশন কৰে।

শিক্ষাৰ্থী বহুজন ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়, দিল্লীৰ পৰাও স্নাতক হৈছে। বহু জন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰ, অসমৰ মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰত প্ৰতিষ্ঠিত- হিমাংশু প্ৰসাদ দাস, চন্দনা শৰ্মা, ৰাজীব কলিতা, বিনীতা দেৱী, মণ্টু কুমাৰ দাস, অদিষ্ণা ৰাজবংশী, দিগন্ত শৰ্মা, কাবেৰী মহন্ত, হিমাংশু শৰ্মা, স্বপন দাস, প্ৰাণজিৎ ডেকা, গৌতম দাস, মৃণাল শৰ্মা।

বহুজন শিক্ষাৰ্থী ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ টেগৰ স্কলাৰশ্বিপ, ওস্তাদ বিছমিল্লা খান যুৱ পুৰস্কাৰ, চিনিয়ৰ ফেল' শ্বিপ, জুনিয়ৰ ফেল' শ্বিপ, যুৱ স্কলাৰশ্বিপ, শিশু স্কলাৰশ্বিপ পাইছে। 

নাট্য-চৰ্চাৰ লগতে ২০০৩ চনৰ পৰা পুতলা নাট কৰি আহিছে। সংগীত নাটক অকাডেমী, আই জি এণ চি, আই চি চি আৰ, এন ই জেড চি চি, নাবাৰ্ড, চি চি আৰ টি, এচ বি আই, আই আই টি, বিজ্ঞান প্ৰসাৰ, এচ এইছ টে ক সমূহত পুতলা নাট কৰি আহিছে, প্ৰতি বছৰে ১৫-১৬ খন। 

--উৎপল মেনা