জয়মতী, জয়মতীৰ বাটেৰে/৪

Joymoti

 এৰাধৰাৰে আৰম্ভ হৈছিল অসমীয়া চিনেমাৰ যাত্ৰা। আৰু এৰাধৰাৰ মাজেৰেই আজিৰ তাৰিখতো অসমীয়া চিনেকৰ্ম চলি আছে। শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰৰ চিনেকৰ্মৰ পৰা আমি দেখিছো, অনুভৱ কৰিছো। আৰু যাত্ৰাকালৰ, যাত্ৰাকালৰ পৰা শিৱপ্ৰসাদ  ঠাকুৰলৈ "অধ্যয়ণ" ( লেখা পঢ়ি, চিনেকৰ্মীৰ সৈতে কথা পাতি) কৰি অনুভৱ কৰিছো, জনিবলৈ চেষ্টা কৰিছো। অসমীয়া চিনেমাৰ পিতৃ জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাই লিখিছিল-- "আমি অসমীয়া মানুহ আন প্ৰদেশৰ দৰে ধনী হোৱা হ’লে আৰু ‘ছিকন্দৰ’ৰ (১৯৪১ চনত চিত্ৰগৃহলৈ অহা হিন্দী চিনেমা। মুখ্য চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছিল পৃথ্বীৰাজ কাপুৰে। এই মহাকাব্যিক খনৰ পৰিচালনা ছোহবাৰ মোদীৰ। দৈৰ্ঘ ১৪৬ মিনিট।) দৰে দহ লাখ টকা খৰচ কৰি ‘জয়মতী’ কৰিবলৈ পোৱা হ'লে অৱশ্যেই পৃথিৱী তভক্ খুৱাব পৰা বাঁহ-কাঠৰ কাৰেং দেখুৱাব পাৰিলোঁহেঁতেন। ..." কব পাৰি "জয়মতী"ৰ কাম শেষ কৰিছিল প্ৰয়োজনতকৈ ৯ লাখ ৫০ হাজাৰ কম বাজেটেৰে। আৰু কব পাৰি সেই সময়তো অসমীয়া চিনেমাৰ প্ৰধান সমস্যা আছিল-- "স্থানীয় বজাৰ", আজিৰ তাৰিখতো প্ৰধান সমস্যা সেই একেটায়ে। [জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাই লিখিছিল-- "অভ্যস্ত ৰুচিমতে নকৰিলে ফিল্মখন সৰবৰহী (box office success) হৈ নুঠে। ভি. এছ. শান্তাৰাম এজন প্রথম শ্ৰেণীৰ ভাৰতীয় পৰিচালক। (শান্তাৰামে, শান্তৰাম ৰাজাৰাম ভানকুদ্রে, ভিয়ে ভাৰতীয় চিনেমাক গতি দিছিল।) কিন্তু তেৱোঁ box office-ৰ খাতিৰত 'শকুন্তলা' ( 'শকুন্তলা' মুম্বাইৰ ৰাজকামাল কালামন্দিৰৰ বেনাৰত নিমাণ কৰা প্ৰথম চিনেমা। প্ৰযোজনা গোষ্ঠী প্রভাত ফিল্ম বাদ দিয়াৰ পাছত ১৯৪২ চনত ভি শান্তাৰামে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। 'অভিজ্ঞান শকুন্তলম'ৰ কাহিনীৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা এই চিনেমা খনৰ দৈৰ্ঘ ১২২ মিনিট। ১৯৪২ চনত চিত্ৰগৃহলৈ অহা হিন্দী 'শকুন্তলা' মার্কিন যুক্তৰিষ্ট্রত বাণিজ্যিকভাবে প্রদর্শিত প্রথম ভাৰতীয় চিনেমা।) চিত্ৰত নিজকে কিমানখিনি তললৈ নমাই আনিছিল তাক এই বিষয়ে বুজোঁতাসকলে জানে। 'জয়মতী' ফিল্মতো এই সমস্যাই হৈছে।..." --এই লেখাৰ আট ধৰি কব পাৰি কোটি টকা ব্যৱসায় কৰা অসমীয়া চিনেমা 'ৰত্নাকৰ', 'মিছন চাইনা', 'কাঞ্চনজংঘা'ৰ পৰিচালকেও বজাৰ চিন্তাৰে 'নিজকে তললৈ নমাই আনিছিল।' --'চিৰাজ', 'আজলী নবৌ', 'বোৱাৰী' 'হিয়া দিয়া নিয়া', 'যৌৱনে আমনি কৰে' আদি অসমীয়া চিনেকৰ্মও আছিল বজাৰ কেন্দ্ৰীক।]"জয়মতী"ৰ পৰিচালক গৰাকীয়ে লিখিছিল, অসমীয়া চিনেমাৰ বজাৰ ছয় খন জিলাৰ আধা সংখ্যক লোকহে। আৰু আজিৰ তাৰিখতো ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ কেইখন মান জিলাৰ কিছু সংখ্যক লোকহে।

--অসমীয়া চিনেমাৰ বয়স বাঢ়ি আছে, অসমীয়া     চিনেকৰ্ম চলি আছে, সেই একে সমস্যাৰ মাজেৰে।
             এই খিনিতে আলোচনাৰ বিষয় হব পাৰে জোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাই ভি. এছ. শান্তাৰামৰ 'শকুন্তলা' প্ৰসংগ কিয় উল্লেখ কৰিছিল। ইয়াৰ কাৰণ এনেদৰে ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি-- 'জয়মতী' আৰু 'ইন্দ্ৰমালতী'ৰ চিনেকৰ্মৰ যি পৰিবৰ্তন, সেই পৰিবৰ্তন হয়তো দেখা যায় 'নেতাজী পলকৰ' (১৯২৭) আৰু 'শকুন্তলা' (১৯৪২)ত।
             'নেতাজী পলকৰ' (Indian biopic historical silent film) গুৰুত্বপূর্ণ ঐতিহাসিক 'এক ব্যক্তিত্ব' [Netaji Palkar (1620–1681) was a Sardar Senapati or Sarnaubat (Commander-in-Chief) under Chhatrapati Shivaji Maharaj, founder of the Maratha empire./wikipedia.] কেন্দ্ৰীক চিনেমা। নিৰ্বাক। স্বাভাবিকতে কেমেৰাৰ ভাষায়ে আছিল ভৰসা। পৰিচালকে 'গল্প' কৈছিল 'কেমেৰা-ছাবজেক্ট' গতিৰে। --শান্তাৰামে 'অয়োধ্যেচা ৰাজা'ৰে (২৩ জানুৱাৰী,১৯৩২) মাৰাঠি চিনেমাৰ সবাক যুগৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিছিল। চৰিত্ৰৰ মুখত মাৰাঠি সংলাপ আছিল, 'গল্প' কোৱাত কিন্তু কেমেৰাৰ ভাষাক গুৰুত্ব দিছিল। ১৪৬ মিনিট দৈৰ্ঘৰ এই মাৰাঠি চিনেমা খনত প্ৰায় ৯০ হাজাৰ টকা খৰচ হৈছিল; আৰু 'জয়মতী'ৰ দৰে ব্যৱসায়িক দিশত সফল হোৱা নাছিল। 'জয়মতী'ৰ দৰে কাৰিকৰী ত্ৰুটিৰ বাবে শান্তাৰামে সমস্যাত পৰিছিল। অৱশ্যে অভিজ্ঞ শান্তৰামে সহজতে ত্ৰুটি মুক্ত কৰিছিল। বাদ দিবলৈ বাধ্য হৈছিল প্ৰায় ৭ মিনিট দৈৰ্ঘ। (উৎস: Filmindia) অজয় মাহত্ৰেৰ 'আজছা চিত্ৰপট'ত পঢ়িছিলো-- "শান্তাৰামে নিৰ্বাক চলমান ছবিৰে মাৰাঠি চিনেমাক চহকী কৰিছিল। কিন্তু নিজে আৰ্থিক দিশত চহকী হব পৰা নাছিল। সবাক যুগত শান্তাৰামৰ হাততে মাৰাঠি চিনেমাৰ উত্তৰণ হৈছিল। কিন্তু আৰ্থিক হেচাত পৰি ৰৈছিল। অভিনয়ৰে (১৯২১ চনত) চিনেমাৰ কামত জড়িত হৈছিল। ৪৩ খন হিন্দী-মাৰাঠি চিনেমা পৰিচালনা কৰিছিল। ৮ খন চিনেমা প্ৰযোজনা কৰিছিল। প্ৰথম পৰ্যায়ত "চিনেমা শিল্প"ৰ বাবে চিনেমা কৰা শান্তাৰামে 'শকুন্তলা'ৰে বজাৰ কেন্দ্ৰীক চিনেমাৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। শান্তাৰামে কৈছিল --'চলমান ছবি শিল্পৰ ধাৰাবাহিকতা তেতেয়াহে সম্ভৱ হব, যেতিয়া সৰহ সংখ্যক দৰ্শকক চুব পাৰিব।' বক্স অ'ফিছত 'শকুন্তলা' সফল হৈছিল। আৰু সেই সফলতাৰ পাছত শান্তাৰামৰ পৰিচালনা শৈলী সলনি হৈছিল।" by: Utpal Mena

জ্যোতি চৰ্চা/৪