সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

এটি নক্ষত্ৰ, আনটো পুৱতিৰ তৰা

৪ আগষ্ট। দুটি "সুৰ-কণ্ঠ"ৰ জন্মদিন-- কিশোৰ কুমাৰ, তৰালি শৰ্মাৰ। কায়িক কিশোৰ কুমাৰ আজি আমাৰ মাজত নাই (কায়িক মৃত্যু: ১৩ অক্টোবৰ, ১৯৮৭, মুম্বইত); আছে অসমীয়া, বাংলা, হিন্দি, মাৰাঠি, গুজৰাটি, কন্নড়, ভোজপুৰি, মালয়ালম, ওড়িয়া, উর্দু ভাষাত গোৱা ৩,০০০ ৰো অধিক গানৰ মাজত (আৰু অভিনয় কৰা ৯০ খন চিনেমাৰ চৰিত্ৰৰ মাজত)। কোনে পাহৰিব কিশোৰদাই গোৱা रिम-झिम गिरे सावन..., रूप तेरा मस्ताना..., मिल गया हमको साथी..., पल पल दिल के पास..., ये शाम मस्तानी..., आज रपट जायें तो..., ॐ शांति ॐ..., एक लड़की भीगी भागी सी..., जिंदगी की यहीं रीत है... আদি গীত!
আৰু আনটো "সুৰ-কণ্ঠ"?
তৰালি নামৰ "সুৰ-কণ্ঠ" বৈ আছে পুৱতিৰ পৰা সংগীতৰ পৃথিৱী (music world)-লৈ।
তৰালিৰ গায়কী-কণ্ঠৰ সৈতে আমাৰ পৰিচয় "ইমান অভিমান কিয় মই নেজানো...", "তই দিয়া ৰিহা খনি পিন্ধি ল'লো...", "মৰমৰে এনাজৰি...", "দূৰৈত শুনিলো ৰিণি-ৰিণি চেনাইৰ পেঁপাৰে মাত..." আদি গীতৰ মাজেৰে। singing power --এই গীত কেইটাৰ মূল আকৰ্ষণ শক্তি। এই গীত কেইটাৰে এটা ইমেজত বন্দী কৰি লৈছিলোঁ-- তৰালিৰ গায়কী, তৰালিৰ কণ্ঠ। কিন্তু আমাৰ ধাৰণা শুদ্ধ নাছিল! শুদ্ধ নহয় বুলি ভাবিৱলৈ বাধ্য কৰালে তৰালিয়ে গোৱা "মিঠা এটি ৰাতি...", "নিলাজি মলয়া কিয় জানো বলে..." দৰে গীত কেইটা শুনাৰ পাছত। আছৰিত কৰি দিয়ে "মিঠা এটি ৰাতি..." গোৱা তৰালিয়ে গোৱা "ওলাই অহা আইদেউৱে ঐ সসী..." যেতিয়া শুনোঁ। কেৱল বিয়া নামেই নহয়, পাছত তৰালিৰ কণ্ঠত লোকগীত শুনিলোঁ, বৰগীত শুনিলোঁ।
--এই খিনিতে মনলৈ আহিছে তৰালিৰ গীত শুনি সুধাকণ্ঠই তৰালিৰ পিতৃ সংগীতশ্ৰী প্ৰভাত শৰ্মাক কোৱা দুটা বাক্য "তাই লতা মংগেশকাৰো হ'ব পাৰে, পাৰবিন চুলতানাও হ'ব পাৰে।..."
         (চন ১৯৯৯। স্থান গুৱাহাটী। ভূপেন      
         হাজৰিকাৰ 'বিশেষ সংগীত অনুষ্ঠান'। এই 
         অনুষ্ঠানত সংগীতসূৰ্যৰ গীতৰ মাজতে দুটি 
       গীত গাইছিল তৰালিয়ে। তৰালিয়ে গাইছি—
    'বনে বাজে কাৰ...'। গীতটোৰ সুৰ প্ৰভাত শৰ্মাৰ।
        গোৱা আনটো গীত ভূপেন হাজৰিকাৰ – 
       “নিজকে দেখি...'। সেই অনুষ্ঠানত ভূপেন  
        হাজৰিকাইতৰালি সম্পৰ্কে কৰা ৰাজহুৱা
         মন্তব্যটো আছিল এনেধৰণৰ --ভূপেন
         হাজৰিকাৰ  সংগীতৰ অনুষ্ঠানত, ভূপেন
         হাজৰিকাৰ গীত গায়ো তৰালি শৰ্মাই নিজৰ
         ইমেজ অক্ষুন্ন ৰাখিব পাৰিছে। এয়া সহজ
         নহয়। --সেই সংগীতৰ অনুষ্ঠানতৰ পাছদিনা 
         সংগীতসূৰ্যই তৰালি শৰ্মাৰ গায়কী প্ৰসংগত
         প্ৰভাত শৰ্মাক কৈছিল --"তাই লতা
         মংগেশকাৰো হ'ব পাৰে, পাৰবিন চুলতানাও
         হ'ব পাৰে। তাইক গাবলৈ দিবা।")
--আমি যে উল্লেখ কৰিলোঁ, সেই গীত বোৰেই দিছিল "গায়িকা তৰালি"ৰ পৰিচয়। এই পৰিচয়ৰে আৰম্ভ কৰিছিল দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ সংগীতকৰ্ম। স্বাধীন সংগীত চিন্তাৰে স্বাধীন সংগীত কৰ্ম। প্ৰথমটো স্বাধীন সংগীত কৰ্মৰ নাম-- "মুকলি"। দ্বিতীয়-- "হেঙুলীয়া"। আৰু তৰালিৰ স্বাধীন সংগীত চিন্তাৰ তৃতীয়টো সংগীত প্ৰকল্প-- "ডেউকা"। "ডেউকা"ৰ দুটা গীত ইতিমধ্যে আমি আনুভৱ কৰিছোঁ-- "মাতিলেই নামি অহা জোনাক..." (কথা-সুৰ: তৰালি শৰ্মা) আৰু ""ডেউকা মেলি উৰে / সাঁচি ৰখা বহু কথা..." (কথা: গৌতম শৰ্ম, সুৰ: তৰালি শৰ্মা)।
       --আজি জন্মৰ দিনটোত কৈছোঁ, "মুকলি"
       মনেৰে। তৰালি তোমাৰ "হেঙুলীয়া" গীতবোৰ        শুনি অনুভৱ  কৰিছোঁ, সাংগীতিক "ডেউকা"ৰে
       যে আৰু বহু  সুৰীয়া বাট অতিক্ৰম কৰিবা
       সন্দেহ নাই।

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...