কংকন ডেকাই চিনেকৰ্মৰে বাস্তৱৰ মুখামুখী হৈছে, দৰ্শকক বাস্তৱৰ সৈতে মুখামুখী কৰাইছে। প্ৰথম পৰিচালনা "বিউটিফুল লাইভ্জ"তো, দ্বিতীয় পৰিচালনা "উপসৰ্গ"তো।
ফৰাচী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা জিন ৰেনোৱাৰ (Jean Renoir)। চিনেমাৰ বাস্তৱবাদৰ গডফাদাৰ। নিৰ্মতা গৰাকীয়ে কৈছিল-- "দৃশ্য বাস্তৱতাহে মুল কথা বা ধৰ্ম, বাস্তৱবাদৰ মুলমন্ত্ৰ।" চিনেমা নিৰ্মাতা গৰাকীয়ে বাস্তৱ লোকেশ্বনৰ কথা প্ৰসংগক্ৰমে কেইবাবাৰো উল্লেখ কৰিছে। কিন্তু নিজৰ চিনেমাৰ লোকেশ্বন বাস্তৱ নাছিল। পৰিচালক গৰাকীয়ে বেছিভাগ চিনেমাৰ শ্বুটিং চেটত কৰিছিল। পৰিচালক-চিত্ৰনাট্যকাৰ গৰাকীৰ "লা গ্ৰেণ্ড ইলুজন"(La grande illusion / 1937)
আৰু "দ্য ৰুলছ অৱ দ্য গেম" (The Rules of the Game /1939) -ক কোৱা হয় চিনেমাত বাস্তৱবাদৰ প্ৰৱৰ্তনৰ প্ৰধান অনুঘটক। চিনেমা দুখনৰ "বাস্তৱ অভিনয়"ৰ বাবে এনেদৰে কোৱা হয়। "উপসৰ্গ"কো এই একেটা কাৰণতে "বাস্তৱবাদ"ৰ বুনিয়াদত নিৰ্মিত সু-পৰিকল্পিত ৰূপালী গল্প বুলি কম। আমি "নৈ"ৰ অভিনয় প্ৰসংগত উল্লেখ কৰা বিন্দু কেইটা "উপসৰ্গ"তো স্পষ্ট।
এই খিনিত কব পাৰি "নৈ" আৰু "উপসৰ্গ" প্ৰসংগত কোৱা "বাস্তৱতা" দৰাচলতে “নতুন বাস্তৱতা" হে। ইটালিৰ চিনেক্ষেত্ৰত আৰম্ভ হোৱা। "নতুন বাস্তৱতা"ৰ বিন্দু-- (ক)অপেশাদাৰী অভিনেতাৰ ব্যৱহাৰ, (খ)কম নিৰ্মাণ খৰচ, (গ)সমসাময়িক পৰিঘটনা আৰু কম বাজেটৰ কথা মনত ৰাখি কাহিনী নিৰ্বাচন আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচনা। (উৎস: Cinesprint, নন্দন) দক্ষিণ ভাৰতত এই চিনেধাৰাই স্থানীয় বজাৰ দখল কৰিছে। সফল হৈছে। কম বাজেট, কম দৰ্শকেৰে বাণিজ্যিক সফলতা। এনে সফলতা আজিৰ তাৰিখত অসমীয়া চিনেমাৰ বাবে প্ৰয়োজন। মূলতঃ চিনেশিল্পৰ ধাৰাবাহিক নিৰ্মণকৰ্মৰ স্বাৰ্থত। গতিকে আমি ভাবো, "নৈ", "উপসৰ্গ"ৰ দৰে চিনেমাৰে অসমতো সৰু বজাৰ এখন নিৰ্মাণ হ'লে অসমীয়া চিনেমাৰ উত্তৰণৰ নতুন বাট মুকলি হব। আৰু তেতিয়া "বঁটাৰ ৰাজনীতি"য়ে চিনেশিল্পৰ বাবে চিনেকৰ্ম কৰা চিনেকৰ্মী সকলক চুব নোৱাৰিব। --এই প্ৰসংগ পাছলৈ ৰাখি "উপসৰ্গ"লৈ আহিছো। চিনেমা খনৰ পৰিচালনা, প্ৰযোজনা তথা কাহিনী, চিত্ৰনাট্য কংকন ডেকাৰ। বিষয়বস্তুত অনুভৱ কৰিছো দুটা বিন্দু-- (ক)টকা সকলোকে লাগে!
(খ)থলুৱা সংস্কৃতিকৰ্মীৰ দুখ-দুর্দশা। বিষয়বস্তুৰ আশ্ৰয়ত কাহিনী নিৰ্মাণ কৰিছে। কাহিনীক গতি দিবলৈ নিৰ্মাণ কৰিছে কিংকৰ,অনিল, ৰেণু আদি চৰিত্ৰ।
অনিল-কিংকৰ বাল্যবন্ধু। অনিলে বেণ্ডপাৰ্টীৰ দল এটাত বজায়। মনেৰে বজোৱা কৰ্ম কৰে; কিন্তু এই শিল্প কৰ্মই আৰ্থিক সমস্যা দূৰ নকৰে। আৰ্থিক সমস্যা হেচা কিছু পতল কৰিবলৈ মাজে সময়ে ৰাজমিস্ত্ৰীৰ সহায়ক হিচাপেও কাম কৰে।
কিংকৰ ওজাপালিৰ ওজা। সেই একেই অৱস্থা! ওজাপালিয়ে পেট নভৰাই। ককায়েকৰ সৈতে মতবিৰোধ হয়। চাপৰিলৈ উঠি আহি খেতি-বাতিত ধৰে।
ৰেণুৱে ঘৰে ঘৰে কাপোৰ বিক্ৰী কৰে। পতিয়ে এৰি যোৱা মহিলা। শিশু সন্তান এটিও আছে। কিংকৰ-অনিলৰ দৰে ৰেনুৰো টকাৰ প্ৰয়োজন।
চিনেমা খনৰ গল্পৰ মাজলৈ আহে এটা বোঁবাৰ চৰিত্ৰ। দৰাচলতে বোবা নহয়, গাড়ী চোৰ, পুলিছৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ বোবাৰ অভিনয় কৰি গাওঁ খনত লুকাই থাকে। এই গাড়ী চোৰ গৰাকীয়ে চমু বাটেৰে টকা ঘটাৰ লোভ দিয়ে কিংকৰ-অনিল, ৰেনুক। লোভত পৰে। চিনেমা লেখক-পৰিচালকে উৎকণ্ঠাৰ সৃষ্টি কৰে। -- এই উৎকণ্ঠাই যে দৰ্শকক বহুৱাই ৰাখিব সন্দেহ নাই। আমাকো বহুৱাই ৰাখিছিল। কিন্তু আমাক আকৰ্ষণ কৰিছে উৎকণ্ঠা সৃষ্টি হোৱাৰ আগলৈকে কৰা চিনেকৰ্মই। থলুৱা গীত-সংগীত চিনেমা খনৰ মূল অলংকাৰ, সন্দেহ নাই। মূল সৌন্দৰ্য কিন্তু অভিনয়হে। প্ৰতিটো চৰিত্ৰৰ অভিনয় শিল্পীয়ে "চৰিত্ৰ"ত বাস কৰিছে, "চৰিত্ৰ"টো বিশ্বাসযোগ্য কৰি দৰ্শকৰ ওচৰলৈ নিছে। দৰ্শকক আৱেগিক কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নাই, আমি দেখি থকা সমাজৰে "এজন" হৈ দৰ্শকক চুই গৈছে। বিশেষকৈ কিংকৰৰ অভিনয় চিনেমা খনৰ বিশেষ চমক। এই চমকে যে "বঁটা"ৰ বাবে "শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা" নিৰ্বাচন কৰা জুৰীকো চুব, সন্দেহ নাই। (আৰু আছে)
মন্তব্যসমূহ
একটি মন্তব্য পোস্ট করুন