সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

"ভাল চিনেমা"

ৰাজ কাপুৰৰ মতে, বিশ্বত কেৱল দুই ধৰণৰ চিনেমা আছে— "ভাল" আৰু "বেয়া"। পৰিচালক গৰাকীৰ মতে এখন ভাল চিনেমাৰ অৰ্থ হ'ল দৰ্শকক সন্তুষ্ট কৰা। "চিনেমা এনে এটা মাধ্যম যিয়ে লাখ লাখ মানুহক প্ৰভাৱিত কৰিব লাগে। যি চিনেমাই সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজক আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে বা দৰ্শকক আমোদ দিব নোৱাৰে, সেই চিনেমাৰ কোনো সাৰ্থকতা নাই।"
 "এখন ভাল চিনেমাত ভাষাৰ কোনো বাধা নাথাকে; ইয়াৰ হাঁহি আৰু চকুপানীৰ আবেদন সমগ্ৰ বিশ্বতে একে। চিনেমা হ'ল আৱেগক এটা বৃহৎ পৰিসৰত (spectacle) উপস্থাপন কৰা শিল্প।"
"চিনেমাৰ জৰিয়তে মানৱীয় দয়া, মমতা আৰু জীৱনৰ সত্যক প্ৰতিফলিত কৰিব লাগে।"
"চিনেমাই সমাজৰ বিভিন্ন সমস্যা যেনে দৰিদ্ৰতা, অসাম্য আৰু সামাজিক অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিব লাগে।"
"সংগীত চিনেমাৰ এটা অপৰিহাৰ্য অংশ। ভাল চিনেমাত গান কেৱল বিৰতিৰ বাবে নহয়, বৰঞ্চ কাহিনীক আগুৱাই নিবলৈ এক শক্তিশালী মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ হ'ব লাগে।"
👌সত্যজিৎ ৰায়ৰ মতে এখন "ভাল চিনেমা" হ’বলৈ তাত কেৱল কাৰিকৰী দক্ষতা থাকিলেই নহয়, বৰঞ্চ মানৱীয় অনুভূতি আৰু বাস্তৱবাদৰ গভীৰ সংমিশ্ৰণ থকাটো প্ৰয়োজন। চিনেমা লেখক-পৰিচালক ৰায়ৰ মতে, চিনেমাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশটো হ’ল চৰিত্ৰসমূহৰ মাজত থকা মানৱীয় সম্পৰ্কৰ আৱেগিক সততা। চৰিত্ৰসমূহ কেৱল পৰ্দাত চলি থকা ছবি নহৈ তেজ-মঙহৰ মানুহৰ দৰে সঁচা অনুভৱ হ’ব লাগে।

পৰিচালক গৰাকীয়ে কৈছিল-- " ভাৰতীয় চিনেমাত জিলিকি থকা কৃত্ৰিম চাকচিক্যতকৈ অধিক প্ৰয়োজন-- কল্পনাশক্তি, সততা আৰু ভাৰতীয় জীৱনৰ বাস্তৱ প্ৰতিফলন। চিনেমা নিজৰ সংস্কৃতি আৰু মাটিৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত হ’ব লাগে।  চিনেমাৰ ভাষাটো হ’ব লাগে এনেকুৱা, যিটো আমাৰ দেশৰ কথা-বতৰা, সাজ-পাৰ আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ সৈতে মিলি এক সুসমন্বিত ৰূপ লাভ কৰে।

👌বিখ্যাত ইৰানী পৰিচালক মজিদ মাজিদিৰ মতে, "এখন 'ভাল চিনেমা' কেৱল মনোৰঞ্জনৰ মাধ্যম নহয়, বৰঞ্চ ই মানৱীয় মূল্যবোধ আৰু সত্যৰ প্ৰতিফলন হ’ব লাগে।"

পৰিচিলক গৰাকীৰ মতে, "চিনেমাৰ মূল বিষয়বস্তু হ'ল মানৱতা আৰু মানৱীয় মৰ্যাদা। মই বিশ্বাস কৰোঁ  পৃথিৱীৰ যি প্ৰান্তৰেই নহওক কিয়, মানুহৰ মৌলিক অনুভূতি আৰু কাহিনীসমূহ একেই থাকে।"

"চিনেমাসমূহত পৰিয়ালক সমাজৰ এক মূল ভেটি হিচাপে দেখুওৱাব লাগে। এখন ভাল চিনেমাই মানুহৰ জীৱনলৈ আশা কঢ়িয়াই আনিব লাগে, আনকি আটাইতকৈ কঠিন পৰিস্থিতিতো।"

"এখন ভাল চিনেমা সদায় দৰ্শকৰ ওচৰলৈ যাব লাগে। ইয়াক কেৱল 'ফিল্ম ফেষ্টিভেল'ৰ মাজতে সীমাবদ্ধ কৰি ৰাখিব নালাগে। দৰ্শকৰ আৱেগিক সংযোগ অবিহনে এটা বাৰ্তা বা কাহিনী কেতিয়াও সফল হ’ব নোৱাৰে।"

"কেৱল বাণিজ্যিক ছবিৰ পৰিৱৰ্তে বাস্তৱ জীৱনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মাণ কৰা চিনেমাকহে অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াৰ প্ৰয়োজন। যুৱ পৰিচালকসকলৰ সামাজিক সত্যক উপস্থাপন কৰাৰ এক ডাঙৰ দায়িত্ব আছে।"

"ভাল চিনেমাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট একমাত্ৰ সংজ্ঞা নাই; প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে ইয়াক নিজৰ দৃষ্টিভংগীৰে চাব পাৰে। এনেদৰেও ভাবিব পাৰি--ভাল  চিনেমাক বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ মাজৰ এখন সেঁতু বুলি গণ্য কৰিব পৰা যায়, যিয়ে কোনো সীমা নোহোৱাকৈ মানুহক একগোট কৰিব পাৰে।"

👌বলিউডৰ পৰিচালক সুভাষ ঘাইৰ মতে, ভাল চিনেমাত-- 

"জীৱন আৰু মানুহৰ প্ৰতিফলন হয়।" 

"এখন ভাল চিনেমাৰ ভেটি হ’ল এক সুন্দৰ কাহিনী য’ত দৰ্শকৰ সৈতে এক আৱেগিক সংযোগ (Emotional connect) থাকে।" 

"চিনেমা খনৰ চৰিত্ৰৰ বাবে অভিনেতাজনৰ "বিক্ৰীযোগ্যতা" (Saleability) তকৈ চৰিত্ৰটোৰ বাবে তেওঁ কিমান যোগ্য, সেইটোহে বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ।" 

"এজন পৰিচালকৰ তেওঁৰ নিৰ্বাচিত বিষয়টোৰ ওপৰত গভীৰ জ্ঞান আৰু সংবেদনশীলতা থাকিব লাগে।"

"যি চিনেমাই এক সঠিক বাৰ্তা দিয়ে আৰু সমাজক দিশ নিৰ্দেশনা কৰিব পাৰে, সেয়াই প্ৰকৃততে ভাল চিনেমা। উদাহৰণ: তেওঁ 'দংগল'।"

"মই বিশ্বাস কৰো-- সময়ৰ লগে লগে মানুহৰ দৰে চিনেমাৰ আংগিক আৰু ধৰণ সলনি হয়, কিন্তু মৌলিক আৱেগ আৰু কাহিনী কোৱাৰ ধৰণ সদায় একেই থাকে।"

👌মাৰ্টিন স্কৰচেছীৰ (Martin Scorsese) মতে-- "ব্যক্তিগত বিষয়বোৰেই আটাইতকৈ সৃজনীমূলক"। পৰিচালক গৰাকীয়ে চিনেমাৰ ফ্ৰেমত কি আছে আৰু কি নাই, তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।

অৰ্চন ৱেলছৰ #Orson_Welles মতে, কেমেৰাটো যদি এজন কবিৰ চকুৰ দৰে নহয়, তেন্তে সেই চিনেমা কেতিয়াও ভাল হ’ব নোৱাৰে। (FILM CRUX)

আকিৰা কুৰোছাৱাৰ #Akira_Kurosawa মতে, ভাল চিনেমা নিৰ্মাণৰ বাবে চিত্ৰনাট্যৰ ওপৰত দখল থকা আৰু পুৰণি চিনেমা অধ্যয়ন কৰাটো জৰুৰী। (Indie Film Hustle) 

আলফ্ৰেড হিচককৰ (Alfred Hitchcock)  মতে, চিনেমা কেৱল মানুহৰ কথোপকথনৰ ফটো নহয়, বৰঞ্চ দৃশ্যৰ জৰিয়তে কাহিনী কোৱাহে প্ৰকৃত চিনেমা (Goodreads)

সত্যজিৎ ৰায়ৰ মতে এখন "ভাল চিনেমা" কেৱল বিনোদনৰ মাধ্যম নহয়, বৰঞ্চ ই মানৱীয় অনুভূতি আৰু সামাজিক বাস্তৱৰ এক গভীৰ প্রতিফলন। পৰিচালক গৰাকীৰ মতে, চিনেমাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশটো হ’ল মানৱীয় সম্পৰ্কৰ আৱেগিক সততা (emotional integrity)। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে এখন ভাল চিনেমাই দৰ্শকৰ মনত গভীৰ আৱেগ আৰু সহানুভূতি জগাই তুলিব পাৰিব লাগে। 

👌বলিউডৰ "Mr. Perfectionist" আমিৰ খানৰ মতে, "এখন 'ভাল চিনেমা' কেৱল মনোৰঞ্জনৰ মাধ্যম নহয়, ইয়াৰ আঁৰত এক গভীৰ দৰ্শন আৰু প্ৰক্ৰিয়া থাকে। 

এখন ভাল চিনেমাৰ ভেটি হ’ল ইয়াৰ কাহিনী।  যদি এজন পৰিচালকে চিনেমাখনৰ মূল বাৰ্তা এক শাৰীত প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে সেই কাহিনীয়ে দৰ্শকৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিব নোৱাৰে।

চিনেমাৰ এক নৈতিক দায়িত্ব আছে আৰু কেৱল হিংসা বা যৌনতাৰ আশ্ৰয় লৈ চিনেমা বনোৱাটো ভুল। চিনেমাৰ জৰিয়তে সত্যক তুলি ধৰা আৰু মানুহক চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য কৰাটোৱেই লক্ষ্য হ'ব লাগে। 

ফলাফলতকৈ চিনেমা নিৰ্মাণৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত অধিক গুৰুত্ব দিব লাগে। চুটি বাট লৈ বা চমক সৃষ্টি কৰি চিনেমা বনোৱাতকৈ আন্তৰিকতা আৰু খুঁটি-নাটি মাৰি কাম কৰিলেহে চিনেমা এখন কালজয়ী হয়। এখন ভাল চিনেমাৰ বাবে এজন দক্ষ পৰিচালক, এজন বিশ্বাসযোগ্য প্ৰযোজক আৰু এক উৎকৃষ্ট চিত্ৰনাট্যৰ সমন্বয় হ’ব লাগে।"

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...