সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

গুণসিন্ধু হাজৰিকা আৰু নাই

১৯৯৩ চনত চিত্ৰগৃহলৈ অহা এখন অসমীয়া চিনেমা-- "অবুজ বেদনা"। এই চিনেমা খনেৰে চৰ্চালৈ আহিছিল গুণসিন্ধু হাজৰিকা। কাৰণ? কেৱল অনুভৱেৰে চিনেমা খন পৰিচালনা কৰিছিল; আৰু এই খন আছিল পৰিচালক গৰাকীৰ প্ৰথম স্বাধীন পৰিচালনা। সফল পৰিচালনা। কেৰালাৰ থিৰুঅনন্তপুৰমত অনুষ্ঠিত আন্তৰ্জাতিক শিশুচলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চিনেমাখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত চিনেমা খনৰ হিন্দী ডাবিং দূৰদৰ্শন (চেনেল)ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যক্ৰমত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। এই গৰাকী চিনেকৰ্মীৰ বিষয়ে মুকলিকৈ চৰ্চা হৈছিল "সমকাল" নামৰ আলোচনী এখনত। যিমানদূৰ মনত পৰে সেই চৰ্চা কৰিছিল সেই সময়ত আলোচনী খনৰ সম্পাদনা বিভিগত জড়িত থকা, বৰ্তমান সময়ৰ চিনেমা পৰিচালক হেমন্ত কুমাৰ দাসে। সেই চৰ্চাৰ পাছত আমি পৰিচালক গৰাকীক লগ পাইছিলোঁ, দুবাৰ। আৰু দুবাৰ লগ পোৱাৰ পাছত দুখন প্ৰতিবেদন যুগুত কৰিছিলোঁ "ইস্তাহাৰ" ( মুখ্য সম্পাদক: পদ্ম বৰকটকী) নামৰ সাপ্তাহিক খনত। চিনেকৰ্মী গৰাকীয়ে মনত দুখলৈ কৈছিল  "নয়নমণি" চিনেমি খনৰ কাম কৰি থাকোঁতে  দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱায়ৰ কথা। "দৃষ্টি হেৰুৱাছো, মন কিন্তু সতেজ হৈয়ে আছে। মনৰ মাজত আৰু বহু পৰিকল্পনা আছে। এটা এটাকৈ কৰি যাম!" --পৰিচালক গৰাকীয়ে কৈছিল, বাস্তৱত কিন্তু কামবোৰ হোৱা নাছিল, পৰিচালক গৰাকী হেৰাই গৈছিল, আৰ্থিক সমস্যাই চিনেকৰ্মৰ পৰা আটৰাই নিছিল। আৰু আজি খবৰ পালোঁ-- পৰিচালক গৰাকী আৰু নাই। ১৯৩৫ চনত নগাঁৱৰ কামপুৰৰ তেতেলিসৰা গাঁৱত জন্ম হোৱা গুণসিন্ধু হাজৰিকা আজি উভতি নহা বাটেৰে গ'লগৈ।
--গুণসিন্ধু হাজৰিকাই চিনেকৰ্ম আৰম্ভ কৰিছিল শ্ব'মেন ৰাজকাপুৰৰ এখন চিনেমাত, স্পটবয়ৰ কামেৰে। কানুন ৰং লায়েগী, জব য়াদ কিসিকী আতি হ্যায় নামৰ দুখন হিন্দী চিনেমা আৰু কেইবা খনো ভোজপুৰী চিনেমাৰ পৰিচালনা বিভাগতো কাম কৰে। কিন্তু বলিউডত বিশেষ সুবিধা কৰিব নোৱাৰিলে। নোৱাৰি অসমলৈ উভতি আহে। আৰু মণিৰাম দেৱান, সন্ধ্যাৰাগ, ললিতা, অনিৰ্বাণ, তৰামাই, মৰমী, আদালত,  নয়নমণি আদিত।
           ফটো: হেমন্ত কুমাৰ দাস

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...