সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

ডেউকা: তৰালিৰ গীত/১

গীতৰ আত্মা-- গীতৰ কথা। 
সুৰ-সংগীত "আত্মা"ৰ অলংকাৰ। 
কণ্ঠ-গায়কী "আত্মা"ৰ প্ৰাণ, সৌন্দৰ্য।
আৰু সংগীত?
কোৱা হয়-- সংগীত মানৱিক বিজ্ঞানৰ এটা ভাগ। গীত, বাদ্য, নৃত্য-- এই তিনিটাৰ সমন্বয়ত নিৰ্মাণ হয় এই ভাগটো। এই কথা মনত ৰাখি ক'ব পাৰি-- সংগীত "দর্শনেন্দ্রিয় আৰু শ্রবণেন্দ্রিয় দ্বাৰা গ্রাহ্য এক প্রকাৰ প্রৱাহমান নান্দনিক উপস্থাপনজাত অনুভূতি।" 
প্ৰথমবাৰ এটা গীত শুনিছো। স্পষ্টকৈ বা বহু দূৰৰ পৰা ভাহি অহা, অস্পষ্ট কথাৰ। গীতটো শুনি ভাল লাগিল। মানে, সুৰ আৰু গায়কীয়ে মন চুই গ'ল।
--হয়, এই ধাৰণা শুদ্ধ বুলি কোৱা হয়। শ্ৰোতাই যেতিয়া গীত শুনে প্ৰথম দুই-তিনিবাৰ গায়কী-সুৰহে শুনে। তাৰ পাছতহে ক্ৰমে গীতৰ কথা শুনে, গীতৰ কথা অনুভৱ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। 

২২ জুলাই। আমি গৈ উপস্থিত হৈছিলোঁ সোনাপুৰৰ যথা স্থানত। যথা সময়ত পৰ্দাত দেখিছিলোঁ-- এটা ভাল পোৱাৰ গল্প। কৈশোৰৰ পৰা যৌৱনলৈ গীত আৰু কেমেৰাৰ ভাষাই বোঁৱাই নিয়া নিৰ্মল প্ৰেমৰ গল্প। (আমি এনেদৰে ক'ব পাৰোঁ-- কেমেৰাৰে ধৰি ৰখা পৰিপাটি প্ৰেমৰ গল্প।)
দেখিছিলোঁ; কিন্তু প্ৰথমবাৰ চাব পৰা নাছিলোঁ! চোৱাত বাধা হৈছিল তৰালিৰ কণ্ঠ আৰু সুৰেৰে বোঁৱাই নিয়া "কথা"বোৰ: 
"ডেউকা মেলি উৰে 
 সাঁচি ৰখা বহু কথা..."

"ৰাশি ৰাশি সৌ উর্মিমালা
 থুপি তৰা নীহাৰিকাত..."

"আধাফুলা কথাৰ পকীয়নিত
 বুকুখনি হয় নদী..." 

গীত চোৱাৰ সময়ত শ্ৰোতা-দৰ্শকে "চলমান ছবি"তহে মন দিয়ে। 
অভিনয়, গল্পতহে মন দিয়ে। 
কিন্তু ব্যতিক্ৰম হয় তেতিয়া, যেতিয়া গায়ন শক্তি (The power of singing) -য়ে চিনে শক্তিক নিস্প্ৰভ কৰে। 
--তৰালি শৰ্মৰ "সংগীত প্ৰকল্প" বোৰ তেনেকুৱায়ে, চিনে শক্তি নিস্প্ৰভ কৰিব পৰা।
তৰালি শৰ্মাৰ সুগম সংগীতৰ লগতে শাস্ত্রীয় সংগীত, লোক-সংগীতো দখল আছে। "সুৰকাৰ তৰালি"ৰ নিৰ্মাণৰ বুনিয়াদ অসমৰ লোক-সংগীত (আমাৰ ধাৰণাত)। --এয়া প্ৰথম কাৰণ তৰালিৰ "সুৰ শক্তি"ৰ। দ্বিতীয় কাৰণ-- তৰালিৰ "সংগীত সাহিত্য"তো দখল আছে। আৰু "সংগীত সাহিত্য"তো গুৰুত্ব দিয়ে। "সংগীত সাহিত্য" কেন্দ্ৰীক সুৰ নিৰ্মাণ (ৰাগ ইত্যাদিৰ প্ৰয়োগ) "সুৰকাৰ তৰালি"ৰ গীতৰ বিশিষ্টতা। ব্যতিক্ৰম নহয় "ডেউকা মেলি উৰে..."ও।
"ডেউকা মেলি উৰে..."ৰ কথা গৌতম শৰ্মাৰ। তৰালি-গৌতম যুটিৰ (এই মূহুত্তত মনলৈ অহা) তিনিটা "ছুপাৰ হিট" গীত: 
             ১।হেঙুলীয়া সপোনে...
             ২। অনুৰাগ তোমাৰ বাবে
                  অনুভূতি তোমাৰ বাবে...
              ৩।অভিমানী মনে মোৰ কিয় বিচাৰে
                 নিভঁজুৱা কথাবোৰ সাঁচি থ'বলে...
(আৰু আছে😊) সংগীত by: Utpal Mena


মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...