উদ্দেশ্য-- কেৱল নাটক চোৱা।
মোৰ বাবে নাটকৰ আনন্দ অনুভৱ কৰাৰ নতুন বাট আছিল। সমৰেন্দ্ৰ কাকাই (মাৰাঠী নাটক, চিনেমাৰ সমালোচক) কৈছিল-- 'মুকলি আকাশৰ তলত নাটক। মঞ্চ নাথাকিব, প্ৰেক্ষাগৃহ নাথাকিব। সুৰ্যৰ পোহৰেই লাইট। চৰিত্ৰ মুখত অৱশ্যেই মেক-আপ থাকিব। সাজ-সজ্জা কৰিব।...'
সমৰেন্দ্ৰ কাকাই কৈ গৈছিল।
আমাৰ গাড়ীৰ গতি দ্ৰুত হৈছিল।
আমাৰ আগ্ৰহ বাঢ়িছিল!
আমাৰ লক্ষ্য স্থান-- জলগাঁও। জলগাঁও জিলাৰ এখন গাঁও। মুম্বাইৰ পৰা প্ৰায় ৪১২ কিলোমিটাৰ বাট। গাড়ীৰে প্ৰায় ৯ ঘণ্টাৰ বাট। (সেই সময় চোৱাত আমাৰ কৰ্মস্থান আছিল-- মুম্বাই)
মাৰ্চ ১৯৯৫। যথা সময়ত যথা স্থান পাইছিলোঁ।
যথা সময়ত এখন খেল পথাৰত, মুকলি আকাশৰ তলত, দিনৰ পোহৰত প্ৰথম বাৰ অভিনয় উপভোগ কৰিছিলোঁ। নাটক: মেকবেথ। উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ 'মেকবেথ'।
--মোৰ বাবে 'অদ্ভুত অভিজ্ঞতা' আছিল।
কেৱল অভিনয়ৰে তিন ডাইনিয়ে ভবিষ্যতবাণী কৰা দৃশ্যটোৰ পৰিবেশ নিৰ্মাণ আজিৰ তাৰিখতো মন-মগজুত শিপাই আছে।
পৰৱৰ্তী সময়ত, দ্বিতীয় বাৰ মুকলি আকাশৰ তলত, প্ৰাকৃতিক পৰিবেশত নাটক চোৱাৰ আনন্দ অনুভৱ কৰিছিলোঁ গোৱালপাৰাৰ ৰামপুৰৰ শালনী বাৰীত, শাল গছৰ মাজত, মুকলি আকাশৰ তলত।
২০০৮ চনৰ পৰা বাদুংডুপ্পাই আয়োজন কৰি আহিছে ‘আণ্ডাৰ দ্য শাল ট্রীজ'। নেতৃতত আছিল শুক্রাচার্য ৰাভা। (যিমান দূৰ জানো-- ১৯৯৮ চনত ৰামপুৰত পিতৃ প্রদত্ত পাঁচ বিঘামাটিত শুক্রাচার্য ৰাভাই 'বাদুংডুপ্পা কলা কেন্দ্র’ নিৰ্মাণ কৰিছিল। নাট্যকৰ্মী গৰাকীৰ কায়িক অৱৰ্তমানতো নাট্যচৰ্চা চলি আছে।)
আমাৰ ধাৰণাত ‘আণ্ডাৰ দ্য শাল ট্রীজ'ৰ সফলতাৰ বাবে অসমৰ নাট্যকৰ্মীয়ে মুকলি আকাশৰ তলত, প্ৰাকৃতিক পৰিবেশত নাট্যচৰ্চাৰ বাট বিছাৰি পালে। উদাহৰণ: কৈঠালকুছিৰ বার্ষিক পথাৰ নাটমেলা, নগাঁৱৰ "ৰদঘাই বেবেজীয়া"ৰ নাটমেলা, হোলোং দ্য থিয়েটাৰ ভেষ্টিভেল আদি।
হাতী-মানুহৰ সংঘাত কমা নাই, বাঢ়ি আছে। এই সমস্যা সমাধানৰ বাট বিছাৰি ঢেকিয়াজুলিৰ ৰঙ্গপীঠ সাংস্কৃতিক গোষ্ঠীৰ কলা-কুশলী সকলে 'ঐৰাৱত' নামৰ এখন ব্যতিক্ৰমী নাটক মঞ্চস্থ কৰিছিল, সেউজীয়াৰ মাজত। তেনেদৰে ক'ব পাৰি তিতাবৰ বিনয় শইকীয়া আৰু পঞ্চানন দুৱৰা, নৰেন তাঁতী কপিল বৰুৱা আৰু পুলক কছাৰী আদিকে ধৰি কেইজনমান নাট্যকৰ্মীৰ উদ্যোগ অসম-নাগালেণ্ড সীমান্তৰ পাদপ্ৰদেশত আয়োজন কৰা পাদদেশীয় ৰাষ্ট্ৰীয় নাট মহোৎসৱ ২০২৩ -ৰ কথা।
নতুন বছৰৰ তৃতীয় দিনটোত পালোঁ আৰু এটা তথ্য-- অহা ৩ আৰু ৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে সৰভোগত পঞ্চম বাৰ্ষিক 'পথাৰ নাট মেলা' অনুষ্ঠিত কৰিব। মোৰ এই 'চৰ্চা' এই নাট মেলাৰ স্মৰণিকা 'পথাৰ'ৰ বাবে।
--এই নাট মেলাতো মুকলি আকাশৰ তলত নতুন 'নাট্যচিন্তা' হয়, নাট্যৰসিকে নাটক চোৱাৰ আনন্দ অনুভৱ কৰে।
'মেকবেথ' চোৱাৰ পাছত সত্যদেব দুৱেৰ লিখিত ভাষণ পাঠ কৰিছিল। (লেখক-পৰিচালক গৰাকীক উদ্যোক্তা সকলে আমন্ত্ৰণ কৰিছিল। যথা সময়ত উপস্থিত থাকিব নোৱাৰাত লিখিত ভাষণ প্ৰেৰণ কৰিছিল।) নাট্যকৰ্মী গৰাকীৰ মতে, অভিনয়-সংলাপ চৰ্চা মুকলি আকাশৰ তলত, সেউজীয়াৰ মাজতে আৰম্ভ হৈছিল। 'অভিনয়ৰ বাটত আগ বাঢ়ি বাঢ়ি আমি মঞ্চ পালোঁ। মুকলি আকাশ এৰি ঘৰৰ মাজলৈ আহিলোঁ। সূৰ্যৰ পোহৰ এৰি কৃত্ৰিম পোহৰৰ মাজত সোমাই পৰিলোঁ। আমাৰ নাটকৰ শিপাৰ পৰা বহু বাট আগুৱাই আহিলোঁ। আৰু আজি আমি, আমি নাট্যকৰ্মী সকলে শিপালৈ ওভতাৰ বাটত খেল পথাৰ পাইছোঁ। বহুতে আকৌ অভিনয়ৰ আত্মাৰ সন্ধানত গৈ হাবিৰ মাজ পাইছে। ...এনেদৰেই বৃত্তৰ গতিত নাটক জীয়াই থাকিব।... নাটক জিন্দাবাদ।'
মন্তব্যসমূহ
একটি মন্তব্য পোস্ট করুন