সরাসরি প্রধান সামগ্রীতে চলে যান

বিষয়: চিনেমা আলোচনী

ভাৰতৰ প্ৰথম খন "চিনেমা আলোচনী"  ১৯০৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। নাম: The Indian Cinematograph. আলোচনীখন  প্ৰকাশ পাইছিল বোম্বে (বৰ্তমান মুম্বাই)-ৰ পৰা। --এই তথ্য পোৱা যায় আজয় মাহাত্ৰেৰ গ্ৰন্থ "আজছা চিত্ৰপট"ত। পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰকাশ পোৱা কেইখনমান ভাৰতীয় "চিনেমা আলোচনী"-- 

"বিজলী" (বাংলা): বিজলী  ভাৰতৰ অন্যতম প্রাচীন চিনেম আলোচনী। সাপ্তাহিক। ১৯২০ চনত কলিকতা (কলকাতা) পৰা প্ৰকাশ পাইছিল। মূল উদ্যোক্তা আছিল-- বাৰীন্দ্র কুমাৰ ঘোষ, নলিনীকান্ত সৰকাৰ, দীনেশ ৰঞ্জন দাস, শচ্চিদানন্দ সেনগুপ্ত আৰু অৰুণ সিংহ। সম্পাদক: প্রবোধকুমাৰ সান্যাল, নলিনীকান্ত সৰকাৰ। "তথ্য"ত পোৱা যায়-- এই আলোচনী খনত কাজী নজৰুল ইছলামৰ বিখ্যাত কবিতা  'বিদ্রোহী' প্রথম প্রকাশ প্ৰকাশ হৈছিল। এই তথ্যই স্পষ্ট কৰি দিয়ে-- চিনেমা আলোচনী খনত কবিতা আদিয়ো ছপা হৈছিল। --এই খিনিতে আমাৰ মনলৈ অহা এখন

#বিশেষ বাংলা চিনেমা আলোচনী "আন্তৰ্জাতিক আঙ্গিক"। বাংলা আলোচনী খনৰ প্ৰথম গৰাকী সম্পাদক: ৰাণা চৰকাৰ। ১৯৬০-ৰ দশকৰ পৰা ১৯৭০-ৰ দশকৰ মাজভাগলৈকে সক্ৰিয় আছিল। ১৯৭০-ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে বন্ধ হৈছিল। 

"মৌজ মজা" (গুজৰিটী): গুজৰাটী চিনেমাৰ ইতিহাসত অন্যতম প্ৰভাৱশালী আৰু প্ৰথম খন চিনেমা আলোচনী। প্ৰকাশ স্থান: বোম্বে (মুম্বাই)। চন: ১৯২৪। প্ৰকাশক-সম্পাদক: জে. কে. দ্বিবেদী। সেই সময় চোৱাত "চিত্ৰপট" (প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক: নগিনলাল শ্বাহ। চন: ১৯২৯।) আন এখন গুজৰাটী ভাষাৰ চিনেমা আলোচনী প্ৰকাশ পোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়।


 "মুভি মিৰৰ" (ইংৰাজী): Movie Mirror প্ৰকাশ পাইছিল মাদ্ৰাজ (বৰ্তমানৰ চেন্নাই) -ৰ পৰা। ১৯২৭ চনত। সম্পাদক আছিল এচ. কে. বাসুদেৱম (S. K. Vasudevam)। আলোচনী খনত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল বলিউড আৰু দক্ষীণ ভাৰতৰ চিনেমাৰ তাৰকা সকলক। 

পাছত, একে নামেৰে আমেৰিকান চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক আলোচনী এখন প্ৰকাশ পোৱাৰ তথ্য পোৱা যায়। প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৩১ চনৰ পৰা। ১৯৮০-ৰ দশকলৈ প্ৰকাশ পাইছিল। প্ৰথম গৰাকী সম্পাদক আছিল ৰুথ ৱাটাৰবেৰী (Ruth Waterbury)। আৰম্ভণিতে আলোচনী খন ফুটেৰা পাব্লিছিং (Futura Publishing) আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মেকফাডেন পাব্লিকেশ্যন (Macfadden Publications)-ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছিল। আলোচনী আছিল।

 ১৯৪১ চনত এই আলোচনী খন #Photoplay  আলোচনীৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছিল। --এই আলোচনী খনৰ বিষয়ে তথ্য পোৱা যায়-- "আমেৰিকাৰ অন্যতম প্ৰাচীন আৰু প্ৰভাৱশালী চিনেমা বিষয়ক অনুৰাগী আলোচনী (fan magazine)।" আলোচনী খনৰ পূৰ্ব ইতিহাস আছে-- "১৯১১ চনত এক চুটি থিয়েটাৰ প্ৰগ্ৰেম হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল, পাছলৈ এক পূৰ্ণাঙ্গ আলোচনী ৰূপত হৈছিল। ১৯৮০ চনত ইয়াৰ প্ৰকাশ বন্ধ হৈছিল।"

এই খিনিতে উল্লেখ কৰিব পাৰি-- #অস্কাৰ আৰম্ভ হোৱাৰো বহু আগৰে পৰা এই আলোচনী খনে 'ফটোপ্লে মেডেল অফ অনাৰ' (Photoplay Medal of Honor) নামৰ এটা বছৰেকীয়া বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। কোৱা হয়-- চেলিব্ৰিটি সংস্কৃতি গঢ়ি তোলাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা এইটো বিশ্বৰ প্ৰথমটো উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰ বঁটা। 

--এই আলোচনী খনৰ আৰ্হিতে "আনন্দলোক" (বাংলা) চিনেমা আলোচনী খন প্ৰকাশ কৰাৰ চৰ্চা পোৱা যায়। ১৯৭৫ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত প্ৰকাশ হৈছিল আলোচনী খনৰ প্ৰথমটো সংখ্যা। প্ৰথমগৰাকী সম্পাদক আছিল অৰুণ ভট্টাচাৰ্য। এই আলোচনী খনৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব দক্ষ চিনেমা পৰিচালক ঋতুপৰ্ণ ঘোষেও পালন কৰিছিল, ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ। বৰ্তমান সম্পাদক: কৌশিক পাল। (লিখি আছোঁ)

মন্তব্যসমূহ

এই ব্লগটি থেকে জনপ্রিয় পোস্টগুলি

চিনেমাৰ জুবিন

জুবিন গাৰ্গ অভিনেতা নাছিল। "অভিনেতা জুবিন" নিৰ্মাণ কৰিছিল বা নিৰ্মাণ কৰাইছিল। "গায়ক ইমেজ"ৰ পৰা "নায়ক ইমেজ"ৰ মাজত বন্দী হব পাৰিছিল "মনযায়"ত। এম মণিৰামৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মান কৰা অসমীয়া চিনেমা "মনযায়"ত মানৱৰ চৰিত্ৰত দৰ্শকে, চিত্ৰৰসিকে গ্ৰহণ কৰিছে। চিনেমা খন চিত্ৰগৃহলৈ আহিছিল ২০০৮ চনত। বিশ্লেষণ কৰিলে স্পষ্ট হয়-- মানৱ কিন্তু "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নাছিল। মানৱে কথা কৈছিল (সংলাপ প্ৰক্ষেপন কৰিছিল) জুবিনৰ দৰে। চেহেৰা-শৰীৰ ভাষাতো মানৱ "জুবিন"ৰ পৰা মুক্ত নহয়। তথাপি চিত্ৰৰসিকে জুবিনৰ অভিনয় গ্ৰহণ কৰিছে। মুনিন বৰুৱাৰ "দীনবন্ধু" (২০০৪)-ৰ বিপুলকো দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰিছে। চৰিত্ৰ দুটাৰ মাজত দূৰত্ব অতি কম। কিন্তু বিপুলতকৈ মানৱ বেছি উজ্বল। "চৰিত্ৰ" দুটাক চিত্ৰৰসিকে ইতিবাচক সহাৰি দিয়াৰ প্ৰাথমিক কাৰণ-- cinematic acting, যাক আমি বাস্তবিক অভিনয় (realistic acting) বুলিব পাৰোঁ। আমাৰ ধাৰণা-- জুবিনে সততে (যদিওবা চিনেমা পৰিচিলকৰ মাধ্যম) "জুবিন"ৰ মাজতে থাকি "চৰিত্ৰ"ক গতি দিয়ে বা পৰিচালকক চৰিত্ৰ নিৰ্মাণত স...

নৈ কথা | চিনেচৰ্চা

‘নৈ কথা’ এখন অসমীয়া চিনেমা। ড° পঙ্কজ বৰাৰ পৰিচালনা। চিনেমা খনৰ কাহিনী ৰেখাৰ মূল বিন্দু এজন মাচুৱৈ। নাম-- তিলেশ্বৰ, তিলো। নৈপৰীয়া তিলোৰ চালিকা শক্তি, সংসাৰ চলোৱাৰ শক্তি নৈ খনত থকা মাছ কেইটা। তিলোৰ বাবে সমস্যা-- নৈ খনত মাছ কমি আহিছে। আৰু দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ মূৰকত পোৱা মাছ কেইটাত উচিৎ দাম নিদয়ে, গ্ৰাহকে আগ্ৰহ নেদেখুৱাই।  [বিপৰীতে গ্ৰাহকৰ-- চালানী মাছ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গী প্ৰতিহে! পৰিচালকে কেমেৰাৰ ফ্ৰেমত একেলগে তিলোৰ স্থানীয় নৈৰ মাছৰ, চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ "দোকান" তিনিখন ৰাখিছে। দেখুৱাইছে-- চালানী মাছৰ, ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ নিৰ্দিষ্ট দাম দিবলৈ ক্ৰেতাই আপত্তি নকৰে, বিপৰীতে তিলোৰ সৈতে কিমান যে দৰ-দাম কেন্দ্ৰিক কথা! চিত্ৰায়ণ--  বাস্তৱিক। পৰিপাটি-- কেমেৰাৰ ভাষা প্ৰয়োগ, যিমান প্ৰয়োজন সিমান সাহিত্যৰ ভাষা ব্যৱহাৰ।]  তিলোৰ ঘৰ নচলে! দুই এমা ডিমা সন্তান আৰু পত্নী বাসন্তীক লৈ তিলোৰ সংসাৰ। প্ৰয়োজনীয় দৈনন্দিন সামগ্ৰী আনোতে আনোতে মহাজনৰ দোকানত "বাকী" বাঢ়ি গৈ আছে।  তিলো হ'তৰ  সমস্যা [সমস্যা কেৱল তিলোৰ নহয়, নৈ পৰীয়া মাচুৱৈৰ। এই দিশটো পৰিচালক পৰিপাটিকৈ স্পষ্ট কৰিছে, কাহিনীৰ গতি...

হেৰোৱা ছন্দ | পূৰ্বালোকন

আৰু এখন চিনেমা-- জাহ্নু বৰুৱাৰ। আৰু এটা গীত-- ইবচন লাল বৰুৱাৰ। কথা-সুৰ-সংগীত ইবচন লাল বৰুৱাৰ।  " দামি গহনা পিন্ধি হাঁহিছা  হাঁহিটিয়েই চোন এটি গহনা  গহনা বুলি ধাতু কিনিছা  কিনিব জানো হাঁহি পাৰিবা পাৰা যদি সুৰ তুমি ঢালিবা  ঢালি গভীৰৰ সঁচা তৰঙ্গ  অঙ্গ ভেদি গান কঁপিব  কঁপি উঠিব হেৰোৱা ছন্দ..." চিনেমাৰ গীত।  চিনেমাৰ নাম: হেৰোৱা ছন্দ।  জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা। (জাহ্নু বৰুৱাৰ চিনেমা মানেই মনত ৰৈ যোৱা চিনে-চিন্তা, চুই যোৱা চিনে-সৌন্দৰ্য।) জাহ্নু বৰুৱাৰ বাবে ইয়াৰ পূৰ্বে ইবচন লাল বৰুৱাই নিৰ্মাণ কৰিছিল (নিজৰ কথা, সুৰেৰে) -- "বিষুৱ ৰেখা নাপাওঁ দেখা ভৰিৰ তলত দুখন ধৰা এখন আকাশ আকাশ ফালি মেঘৰ বিবাদ… মোৰ ভগা খিৰিকী পোহৰ দিয়া খিৰিকী মোৰ ভগা খিৰিকী দুৱাৰ খোলা খিৰিকী …" (চিনেমা : ভগা খিৰিকী) পূৰ্বৰ গীতটোৰ দৰে "হেৰোৱা ছন্দ"ৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা গীতটোও চিনে-সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ, আমাৰ অনুভৱত। আমাৰ ধাৰণাত গীতটোৰ কথা-সুৰ, গায়কীত চিনেমা খনৰ "কাহিনী" আছে, বিষয়-বস্তু আছে। গীতটোত ব্যৱহাৰ কৰিছে ঊষা উত্থুপ আৰু অনিন্দিতা পলৰ কণ্ঠ। সম্ভৱতঃ ৰূপালী গল্পটোৰ মূল ...